سیاست روز 13 بهمن 1397 ساعت 11:49 http://siasatrooz.ir/vdcdz50fzyt0zj6.2a2y.html -------------------------------------------------- عنوان : رکن چهارم دموکراسی پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در ایران و استقرار نظام سیاسی مبتنی بر نظریه ولایت فقیه - که برای... -------------------------------------------------- متن : یکم) پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در ایران و استقرار نظام سیاسی مبتنی بر نظریه ولایت فقیه - که برای اولین بار بعد از چهارده قرن از ظهور اسلام - با مشارکت و رای مستقیم مردم، آن هم بدون کسب اجازه از کدخدای دهکده جهانی، جرم کمی نبود که استکبار بخواهد آن را نادیده انگاشته و کاری به کار مردم ایران نداشته باشد. به ویژه آن که انقلاب، طومار رژیم دو هزار پانصد ساله شاهنشاهی ایران را در هم پیچیده و با سرنگونی پهلوی دوم - ژاندارم منطقه - منافع امریکا را در خاورمیانه و اقصی نقاط جهان به خطر انداخت. دولت امریکا با دست دادن ژاندارم و حافظ منافع خود، دست به انتقام از ملتی گرفت که جرمی جز اسلام خواهی و حاکمیت بر سرنوشت خود (مردم سالاری دینی) مطالبه نداشته است. لذا دولتمردان امریکایی (چه دموکرات و چه جمهوری خواه) در طول چهل سال برای از نابودی یا انحراف انقلاب از مسیر اصلی و تغییر در اهداف و آرمان های آن از هیچ کوششی فروگذار نبوده اند. برگزاری جشن های چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، خط بطلانی بر تلاش های مذبوحانه دولت امریکا و دیگر اذناب خارجی و عوامل داخلی آنها در طول چهاردهه از عمر با برکت انقلاب اسلامی ایران است. دوم) چهل سالگی انقلاب اسلامی فرصت مغتنمی است تا نخبگان فکری و اجرائی صاحب نظر جامعه از گروه ها و جناح های مختلف و سلیقه های متفاوت که دل در گرو اسلام و انقلاب و کشور دارند با نگاهی عالمانه و کارشناسانه، راه طی شده جمهوری اسلامی ایران را در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، آسیب شناسی کنند. امروزه دشمنان انقلاب اسلامی ناجوانمردانه کارآمدی نظام اسلامی را نشانه رفته اند و اگر خدای ناخواسته در ناکارآمد نشان دادن جمهوری اسلامی ایران موفقیتی کسب نمایند. یقینا دیگر نیازی به ادامه تحریم های غیر قانونی اقتصادی و ارزی و یا لشگرکشی مستقیم و یا راه انداختن جنگ نیابتی نخواهند داشت. چرا که نگرانی استکبار در نظام سازی مبتنی بر نظریه ولایت فقیه و مردم سالاری دینی است. وگرنه وجود نظام سیاسی ولو با پسوند اسلامی که ضرری برای آنها در غارت ثروت کشورهای توسعه نیافته نداشته باشد، نه تنها اشکالی نخواهد داشت بلکه مورد حمایت نیز قرار خواهد گرفت نمونه بارز آن دولت عربستان سعودی است که در نگاه "ترامپ" گاوی شیرده تلقی می شود. حال نظامی که نتواند عدالت را در جامعه پیاده کرده و ارزش های اسلامی جایگزین فرهنگ طاغوتی کرده، ُدنیا و آخرت ملتی را آباد نماید، بود و نبودش یکسان خواهد بود. سوم) گرچه مطابق اصل ششم میثاق ملی (قانون اساسی) در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکای آرای عمومی اداره شود و رئیس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، اعضای شوراهای اسلامی شهر و روستا، توسط مردم مستقما از طریق انتخابات بر گزیده شوند. اما نبود و یا عدم شکل گیری تشکیلات های مردم نهاد با کارویژه ها و کارکردهای حزبی باعث شده است تا دستگاه های حاکمیتی احساس تکلیف کرده و بمنظور رقابتی کردن فضای انتخاباتی و بالابردن میزان مشارکت وارد عرصه سیاست شده و جایگزین احزاب سیاسی شوند. لاجرم در هر دوره از برگزاری انتخابات. به جای رقابت بین جناح های مطرح در سپهر سیاست بخشی از حاکمیت برنده و بخشی دیگر بازنده شده اند. این در حالی است که بیش از ۲۵۰ تشکل سیاسی و حزبی از کمیسیون ماده ده احزاب مجوز فعالیت دریافت کرده اند. که بیشتر آنها صرفا در حد ثبت در سامانه وزارت کشور باقی مانده و به احزاب موسمی مشهور شده اند. در کشورهای پیشرفته معمولان یکی از احزاب سیاسی به تنهایی و یا ائتلاف با یک و یا حداکثر دو حزب دیگر با قبول مسئولیت مدنی خود کشور را اداره می کنند و پاسخگوی هواداران و آحاد مردم هستند. در ایران همه احزاب تحت عنوان خانه احزاب در سه عنوان کلی اصولگرایان، اصلاح طلبان و مستقل ها توسط معاونت سیاسی وزارت کشور ساماندهی شده اند. چهارم) مطالعه انتخابات های برگزار شده در کشور- بویژه انتخابات ریاسست جمهوری - نشان می دهد که هیچ یک از تشکل های ثبت شده در سامانه کمیسیون ماده ۱۰ احزاب به لحاظ ساختاری و از نظر عملکردی قادر به هدایت توده های مردمی و ایفای نقش رکن چهارم دموکراسی را نداشته اند. اما برگزاری انتخابت به روش اکثریتی - از بین سه روش اکثریتی، تناسبی و مختلط، روش اکثریتی در قانون انتخابات لحاظ شده است. - باعث دوقطبی شدن جامعه در ایام برگزاری انتخابات می شود. جای تاسف آنجاست که این قطب بندی های جناحی در جامعه خارج از اراده احزاب سیاسی و غیرقابل کنترل از طرف نهادهای حاکمیتی صورت می گیرد. غربی ها این نوع برگزاری انتخابات را توده وار یا ... وار می نامند. نتیجه این نوع برگزاری انتخابات در ایران باعث پیدایش دو جریان عمده سیاسی در کشور شده که در مقاطع مختلف بنام های گوناگون - جناح راست و جناح چپ، اصولگرایان و اصلاح طلبان و... - در سپهر سیاسی کشور ظهور و بروز می یابد. این دو جریان عمده سیاسی به جای کار تشکیلاتی، سازماندهی و آموزش نیروها، اندیشه ورزی وآماده سازی آنها برای قبول مسئولیت در جامعه، برای ایجاد انگیزه و نگهداری هواداران مدام همدیگر را متهم و دشمن سازی می نمایند. گروه اول اصلاح طلبان را به ساختارشکنی، وادادگی و ارتباط با بیگانگان که قصد واگذاری کشور به اجنبی را دارند. گروه دوم، اصولگرایان را به رانت خواری و سوء استفاده از اعتقادات مردم و پنهان شدن در نهادهای خارج از نظارت عامه و پاسخگو نبودن درپیشگاه مردم متهم می کنند. در کل بجای ایجاد فضای باز و آزاد رقابت و مسابقه در خدمت گذاری به دشمن تراشی مشغولند، غافل از آن که در نظام های دموکراسی وجود اکثریت و اقلیت با سلیقه های متفاوت جهت رقابت امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. پنجم) ناکارآمدی رکن چهارم (احزاب، رسانه ها و...) و احساس تکلیف بیش از حد برخی دولتمران دارای گرایش های سیاسی موجب شده است تا در هر دوره از برگزاری انتخابات به جای آن که رقابت بین گروه های سیاسی صورت گرفته و ورزیدگی و رشد آنها را درپی داشته باشد. رقابت به ارکان و برخی نهادهای حاکمیتی کشیده می شود. در این بازی برنده هر کدام از جناح های سیاسی که باشند یقینا هزینه اش بلید از سرمایه اجتماعی - اعتماد عمومی - پرداخت شود. ادامه این روند علاوه بر تضعیف تشکل های مردم نهاد باعث کاهش مشارکت مردم خواهد شد. بر این باورم که چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی فرصت مغتنمی خواهد بود که کارگزاران جمهوری اسلامی در ارکان نظام به تاسی از رهبر فرزانه رکن چهارم دموکراسی را در عمل به رسمیت بشناسند و به جای دخالت زمینه و بستر حضور تشکل های مردم نهاد را فراهم نمایند. نویسنده: حسن اختری