سیاست روز 4 خرداد 1398 ساعت 4:46 http://siasatrooz.ir/vdciw3azqt1auu2.cbct.html -------------------------------------------------- عنوان : کلاسی به وسعت خرمشهر و دزفول سوم خرداد یادآور دلاورانی است که خرمشهر را به خاک میهن باز گردانده و حقارتی بزرگ را به دشمن... -------------------------------------------------- متن : سوم خرداد یادآور دلاورانی است که خرمشهر را به خاک میهن باز گردانده و حقارتی بزرگ را به دشمن بعثی و ۳۰ کشور حامی آن تحمیل کردند. چهارم خرداد نیز سالروز مقاومت مردم قهرمان دزفول در برابر موشک باران عراق در دوران دفاع مقدس است که موجب شد این تاریخ به نام روز ملی مقاومت و پایداری در تقویم ثبت شود. امام خمینی(ره) در پنجم اردیبهشت سال ۶۲ در پیامی به مردم دزفول فرمودند: شما دزفولی ها امتحان دادید و از این امتحان خوب بیرون آمدید، شما دِین خود را به اسلام ادا کردید. حال این سوال مطرح می شود که چرا خرمشهر به اشغال دشمن درآمد و چرا دزفول صحنه موشک باران و جنایات رژیم بعثی شد.؟ هر چند که موقعیت جغرافیایی و قرار داشتن این شهرها در خط مقدم نبرد از دلایل توجه دشمن به آنها بوده اما در کنار این مسائل، مولفه ای بس مهم را می توان یافت که اگر چنین ضعفی وجود نداشت، دشمن هرگز به خود جرات نمی داد که بخواهد نگاه چپ به خرمشهر و دزفول و حتی یک وجب از خاک ایران داشته باشد. رژیم بعثی در حالی از توان و ظرفیت بالای موشک های غربی و شرقی برخوردار بود که در مقابل جمهوری اسلامی هیچگونه ظرفیت موشکی نداشته است. ائتلافی از ۳۵ کشور با حمایت های گسترده مالی و تسلیحاتی در کنار رژیم بعث علیه ملت ایران قرار گرفتند در حالی که همزمان مجموعه ای از تحریم های تسلیحاتی و اقتصادی را برای به زانو در آوردن ایران تحمیل کردند. آنها حتی حاضر به فروش سیم خاردار به ایران نبودند چه رسد به فروش تسلیحات و ادوات نظامی. سوریه و در مواردی لیبی تنها کشورهایی بودند که در برابر این همه دشمنی، در کنار ایران بودند و زمینه ساز تامین بخش هایی از تسلیحات دفاعی کشور بودند. دزفول در آن زمان نه صرفا به خاطر موقعیت جغرافیایی و یا روحیه انتقام جویانه صدام، بلکه به خاطر عدم برخورداری از تسلیحات موشکی، آماج حملات گسترده دشمن قرار گرفت. شاید اگر آن روزها ایران دارای توان موشکی بود و پاسخ موشک ها را با موشک می داد رژیم بعث دیگر جرات ادامه چنین جنایاتی را نمی داشت اما عدم وجود چنین توانی موجب گستاخی بیشتر ارتش بعثی و جنایات بی شمار آنها در دزفول شد. دزفول و خرمشهر، و آنچه بر این سرزمین ها گذشته بخشی از تاریخ و هویت مردمان ایران زمین است. سرزمین هایی که با تمام وجود در برابر تجاوزات ارتش بعثی و حامیانش قرار گرفتند و در راه انقلاب و وطن از هیچ اقدامی فروگذار نبودند. مردمانی که با جان خویش در برابر دشمن ایستادند و چه قهرمانانه با پیروزی و سربلندی فاتحان ایستادگی و مقاومت شدند. با تمام این تفاسیر مروری بر آنچه بر این مناطق گذشته چند درس مهم با خود دارد. نخست آنکه راهکار مقابله با تهدیدات دشمن ایستادگی و مقاومت است. حضور در صحنه و خالی نکردن میدان رمز پیروزی مردم دزفول و خرمشهر بوده است. آنها این پیام را با خود برای همیشه به همراه داشتند که تنها راه به زانو درآوردن دشمن مقاومت است و نه سازش و مذاکره. مقاومت است که دشمن را با تمام توانش به زانور در آورده و در نهایت زمینه ساز پیروزی و سربلندی می شود و این راهی است که نه تنها در آن دوران که در حال حاضر و عصرهای آینده و در برابر تهدیدات دشمنان راهگشا خواهد بود. دوم آنکه آن روزها دزفول و خرمشهر و امثالهم زیر آتش بودند چراکه کشور دارای توان موشکی نبود و دشمن از این ضعف برای اهداف جنایت کارانه اش بهره گرفت. بر این اساس راهکار جلوگیری از تکرار چنین روزهایی، توجه به توان موشکی و دفاعی کشور است. جوانان ایران زمین از دوران دفاع مقدس تا به امروز برای تقویت توان دفاعی و موشکی کشور تلاش کرده و توانسته اند نام ایران را به عنوان قدرت برتر منطقه، آن هم با توان دفاعی بومی پرآوازه سازند. ایران همواره تاکید دارد که توان موشکی آن جنبه دفاعی در برابر تهدیدات را دارد چراکه نمی خواهد آنچه که در دوران صدام علیه ایران صورت گرفت از سوی دیوانه ای دیگر در منطقه و یا فرامنطقه تکرار شود. چنانکه محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه در سخنرانی خود در پنجاه و پنجمین کنفرانس امنیتی مونیخ در واکنش به تهدید فرانسه در مورد اعمال تحریم های موشکی عنوان کرد: آن زمان که ما با جنگنده های فرانسوی، تسلیحات شیمیایی آلمانی، تانک های انگلیسی و آواکس های آمریکایی و تسلیحات روسی تحت حمله بودیم، زمانی که ما را موشک باران می کردند، هیچ کس کوچکترین ابزار دفاعی به ما نمی داد، نه پدافند و نه موشکی برای پاسخ. ظریف در ادامه گفت: همین امروز آیا کسی به ما سلاح می فروشد؟ آیا کسی به ما جنگنده ای برای دفاع از خود می فروشد؟ اگر مورد حمله قرار بگیریم قرار است با شمشیر از خود دفاع کنیم؟ ایران را بی دفاع نمی کنیم نمود عینی پیامدهای مثبت ظرفیت های موشکی کشور را در مقابله با تهدیدات نظامی آمریکا و صهیونیست ها می توان مشاهده کرد آنجا که شخصیت های نظامی و حتی سیاسی آمریکا اذعان کرده اند که تهدید نظامی علیه ایران یک دیوانگی محض است چراکه با توان موشکی که ایران دارد شاید بتوان آغازگر جنگ بود اما قعطا پایان دهنده آن آمریکا نخواهد بود. بر همین اساس هرگونه مذاکره در باب توان موشکی کشور مغایر با امنیت ملی کشور خواهد بود و شاید بتوان گفت که اصرار آمریکا و اروپا بر مذاکره موشکی نیز برای تکرار سناریوی دوران صدام باشد که هدف از آن تضعیف سازی ایران در برابر تهدیدات منطقه ای و جهانی است. داشتن توان موشکی برای آن است که از تکرار دزفول ها و خرمشهرها جلوگیری شود، از موشک باران های دیوانه هایی همچون صدام جلوگیری و استقلال و امنیت کشور در برابر هر تجاوزی حفظ شود. سوم و چهارم خرداد در حالی یادآور رشادت ها و مقاومت مردم بزرگ خرمشهر دزفول است که یک اصل را نیز با خود به همراه دارد و آن اینکه برای جلوگیری از تکرار دزفول ها یک گزینه بیشتر وجود ندارد و آن توجه به توان دفاعی و بویژه موشکی کشور است. چراکه دنیای امروز دیگر دنیای جنگ با شمشیر و یا تن به تن نیست بلکه این توان موشکی است که حرف نخست را می زند و می تواند مصونیت کشور را تضمین نماید. بر همین اساس توجه به توان موشکی اصلی است مهم و کلیدی که هرگز قابل مذاکره نبوده و نخواهد بود و دشمن باید این توهم را از سر بیرون کند که می تواند با فشار اقتصادی ایران را پای میز مذاکره برای دست کشیدن از توان موشکی اش وادار سازد. ملت ایران همان مردم دزفول و خرمشهر است که ۸ سال با دستان خالی در برابر تمام تجاوزات و جنایات ارتش بعثی ایستاد و حاضر به ترک خانه و کاشانه اش نشد و با مقاومت پاسخ آن همه موشک باران ها و جنایات دشمنان این سرزمین را داد و در نهایت نیز دشمن را تسلیم اراده خویش ساخت. امروز نیز خرمشهرها و دزفول های دیگر در پیش است که محور آن را نه تهاجم نظامی بلکه جنگ اقتصادی دشمن تشکیل می دهد. دشمنی که می داند توان مقابله نظامی را ندارد و لذا جنگی اقتصادی را به پا کرده است ماندن همگان در میدان و هراس نداشتن از رجزخوانی های دشمن، تکیه بر داشته های درون به جای چشمداشت به خارج، میدان دادن به جوانان در عرصه های مدیریتی، دلنبستن به راهکار بی حاصل مذاکره، راهکار پیروزی بر دشمن در این جنگ اقتصادی است. نویسنده:قاسم غفوری