به جای ستون ننجون

این روزها دست و دلم به طنز نمی رود. درست مثل شما که حال خندیدن ندارید. مثل پسربچه ای که اصلا برایش اهمیت ندارد نرخ دلار...

18 دی 1398 ساعت 21:44


این روزها دست و دلم به طنز نمی رود. درست مثل شما که حال خندیدن ندارید. مثل پسربچه ای که اصلا برایش اهمیت ندارد نرخ دلار و ویورو چقدر بالا و پایین آمده اند و فقط به چراغ راهنمایی و رانندگی نگاه می کند تا بدود وسط خییابان ها و شیشه ها را پاک کند. حال و حوصله ندارم مثل مردمی که بزرگترشان را از دست داده باشند.
این روزها غمگینم. حال خوبی ندارم مثل تو که تمام داروخانه های شهر را به امید یافتن یک "انسولین" ناقابل زیر و رو می کنی اما دست خالی برمی گردی. غمگینم مثل خانواده مسافر هواپیمای خطوط هوایی اوکراین که قرار بود مسافرش که برسد پیامک بدهد اما هیچوقت پیامک نداد. غمگینم مثل سرزمینی که سردار بزرگش را از دست داده باشد.
این روزها عصبانیم. عصبانی مثل تیمی که مربی اش ناز کند و بازیکنی که به خاطر هر بازی یک میلیارد تومان از پول این ملت بینوا را توی جیبش بگذارد و باز برای مردم عربده بکشد. این روزها بدجور عصبانیم مثل سرزمینی که قهرمانش را از دست داده باشد.


کد مطلب: 112353

آدرس مطلب: http://siasatrooz.ir/vdccpiqs12bqs18.ala2.html

سیاست روز
  http://siasatrooz.ir