سیاست روز - آخرين عناوين فرهنگ :: rss_full_edition http://siasatrooz.ir/fa/culture Sun, 22 Oct 2017 00:12:39 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://siasatrooz.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط سیاست روز http://siasatrooz.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام سیاست روز آزاد است. Sun, 22 Oct 2017 00:12:39 GMT فرهنگ 60 جشنواره جمع و جور می‌شود http://siasatrooz.ir/vdcao6n6a49nwy1.k5k4.html نیمه دوم سال که از راه می‌رسد، تکاپوهای اهالی سینما برای رسیدن به جشنواره فیلم فجر بیشتر می‌شود، فیلمسازها سعی می‌کنند روند تولید فیلم را سرعت ببخشند و برخی کار ساخت فیلم را کلید می‌زنند، اهالی رسانه جدی‌تر پیگیر حضور یا عدم حضور فیلم‌ها و فیلم‌سازها می‌شوند و البته متولیان برگزاری جشنواره هم کار برنامه‌ها را هماهنگ می‌کنند و تلاش می‌کنند شیوه اجرای جشنواره را بهتر از سال‌های قبل عملیاتی کنند. امسال هم با شروع نیمه دوم سال، اخبار و شایعات حول مهم‌ترین جشنواره سینمایی کشور آغاز شده است. اول همه چیز از یک شایعه شروع شد: «حذف جوایز فنی» چند روز و هفته‌ای سر و صدا شد و دست آخر و با اعلام دیرهنگام فرخوان جشنواره مشخص شد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. خداحافظی با میلاد بعد از آن نوبت به خبری رسید که مدیر روابط عمومی جشنواره اعلام کرد: «سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در محلی غیر از برج میلاد برگزار خواهد شد» خبری که شاید در ابتدا شبیه شایعه بود، چراکه در سال‌های قبل هم زمزمه‌هایی مبنی بر کوچ جشنواره از برج میلاد شنیده می‌شد، اما دست آخر به دلیل عدم وجود ساختمانی با مختصات برج میلاد، مدیران برگزاری جشنواره ترجیح می‌دادند، از کنار بلندترین سازه پایتخت تکان نخورند و حضور هشت‌ساله دیگر برای همه مسجل ساخته بود که نیمه دوم بهمن‌ماه، مرکز همایش‌های برج میلاد تبدیل به کاخ جشنواره می‌شود. اما خبری که مسعود نجفی اعلام کرده بود، یک خبر جدی بود، چراکه چند روز بعد دبیر جشنواره هم بر آن تاکید کرد و گفت «اعلام می‌کنم امسال برج میلاد را نداریم» و این نشان می‌دهد که رسانه‌ای شدن این خبر نه از سر تبلیغات رسانه‌ای یا ناز کردن برای برج میلاد که یک تصمیم عملیاتی است. یک جشنواره جمع و جور اما چه اتفاقی افتاده که مدیران تصمیم گرفته‌اند مقر تقریبا دائمی خود را ترک کنند؟ پاسخ روشن است: داستان بریز و بپاش‌های سال‌های گذشته و به ویژه سال قبل. رسانه‌ای شدن هزینه چند میلیاردی جشنواره سال گذشته آنقدر سر و صدا به پا کرد که حالا وزیر جدید، رئیس جدید سازمان سینمایی و همه تصمیم‌گیران جدید حوزه سینما (در بخش دولتی) تصمیم گرفته‌اند جشنواره امسال را شسته و رفته‌تر و البته کم‌هزینه‌تر برگزار کنند. اولین گام هم خروج از برج میلاد است که قرار بود محل حضور اهالی هنر و رسانه باشد، اما تجربیات عینی و میدانی در سال‌های گذشته نشان می‌داد که برخلاف وعده مسئولان، کاهش سهمیه رسانه‌ها و به حداقل رساندن حضور خبرنگاران رسانه‌های مختلف نه برای بالا بردن ارزش و احترام آنها بود که اتفاقا رابطه مستقیمی با افزایش حضور چهره‌های خارج از حوزه مطبوعات و رسانه‌ها و حتی هنر و سینما داشت. نگاه حداقلی به حضور اصحاب قلم و منتقدان که هزینه چندانی برای برگزارکنندگان نداشت، اما موضوع اصلی همان آدم‌های بی‌ربطی هستند که با «کارت میهمان» و به وفور در جشنواره حضور داشتند. برای همین است که ابراهیم داروغه‌زاده می‌گوید: «اکثر هزینه‌های جشنواره، هزینه‌هایی عملکردی است؛ به طورمثال اگر هم‌زمان در ۳۰ استان کشور جشنواره برگزار شود طبیعتاً هزینه‌بر است و میزبان چهار هزار نفر در برج میلاد بودن نیز هزینه‌ای درپی دارد که اعلام می‌کنم امسال برج میلاد را نداریم.» و اضافه می‌کند که «برآوردی از جشنواره امسال ندارم و حداکثر سعی‌ام را در هر جشنواره‌ای که داشتم این بوده که توانستم جشنواره آبرومند، خوب و در شان برگزار شود و باید هزینه‌ها مدیریت شود که بخشی از آن برمی‌گردد به این‌که شکل اجرایی جشنواره به چه صورت تعریف می‌شود» پایانی بر افتتاحیه بی‌خاصیت؟ صرفه‌جویی در برگزاری جشنواره ظاهرا هدف اصلی و البته برگزاری درست، هدف متولیان جشنواره سی و ششم است. تا جایی که دبیر جشنواره یک تصمیم جسورانه دیگر را هم در سر دارد « سعی بر این دارم که شورای سیاست‌گذاری را مجاب کنم افتتاحیه نداشته باشیم، چراکه در هیچ کجای دنیا جشنواره‌ها مراسم افتتاحیه ندارند و مراسم ما هم غیرضروری است که علاوه بر هزینه بالا، آورده‌ای هم ندارد...حذف افتتاحیه جشنواره بار مالی را کاهش می‌دهد و خودمان نیز در هزینه‌ها باید نظم بیشتری داشته باشیم تا بتوانیم در پایان جشنواره پاسخگو باشیم» اگر دبیر جشنواره بتواند نظر سیاستگذاران جشنواره را جلب کند تا از خیر برگزاری مراسم افتتاحیه بگذرند، قطعا می‌تواند اتفاق خوب دوم هم رقم بخورد. افتتاحیه جشنواره فیلم فجر معمولا با اتفاق عجیب و غریبی همراه نبوده است. کافی است خیلی سریع اتفاقات افتتاحیه سال قبل را مرور کنیم: تقدیر از خانواده شهید مرزبان، تقدیر از یک آتش‌نشان به بهانه حادثه تلخ پلاسکو،‌ بزرگداشت پیشکسوتان سینما، سخنرانی رئیس وقت سازمان سینمایی، سخنرانی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اهدای جوایز بخش اقلام تبلیغاتی شامل آنونس، پوستر و عکس، ‌اجرای موسیقی زنده و تمام. این همه‌ آنچه در افتتاحیه پارسال رخ داد بود. حال سوال اینجاست نمی‌شود همه این اتفاقات در اختتامیه رخ بدهد؟ مثلا وزیر و معاونش کمتر صحبت کنند یا اصلا قید پشت تریبون رفتن را بزنند؟ نمی‌شود بزرگداشت‌ها در طول برگزاری جشنواره باشد؟ نمی‌شود جوایز اقلام تبلیغی به ابتدای اختتامیه منتقل شود؟ قطعا شدنی است و قطعا در کاهش هزینه‌ها تاثیرگذار خواهد بود. قطعا این اتفاقات شدنی است به شرط آنکه سیاست‌گذاران جشنواره با دبیر آن هم‌نظر باشند. دوران پسا ولخرجی کاهش هزینه‌ها و سر و سامان دادن به جشنواره قطعا اتفاق خوبی خواهد بود. می‌تواند یک جراحی مهم و البته اثربخش باشد و اگر نتیجه درستی داشته باشد، سنگ بنای تغییرات بزرگ‌تر خواهد بود. اما حالا که مدیران دولتی برگزارکننده جشنواره به این می‌اندیشند که هزینه‌های غیرضرور را حذف کنند، خوب است که اشتباه بزرگ چندسال قبل که در زمان جنتی و ایوبی افتاد را هم به نوعی رفع و رجوع کنند. جدایی بی‌خود و بی‌جهت بخش بین‌الملل جشنواره از مسابقه ملی از آن اتفاقات شاذی بود که جز افزایش هزینه‌ها و بدون خروجی مطلب، هیچ نداشت. اینکه بخش بین‌الملل جشنواره جدا شد تا با یک دبیر دیگر، فیلم‌های درجه چندم خارجی به ایران بیایند و آنقدر به لحاظ کیفی ضعیف باشند که حتی سالن‌های اکران جشنواره را هم پر نکنند، نشان می‌داد که این انقطاع یک اشتباه واضح است. اما آقایان تصمیم داشتند با همان دست‌فرمان پیش بروند. حالا که قرار است مدیران فرهنگ و ارشاد اسلامی به فکر کاهش هزینه‌ها و به نوعی اجرای اقتصاد مقاومتی باشند، خوب است برای سال آینده به این موضوع هم فکر کنند که جشنواره را به همان سبک و سیاقی برگردانند که تا چند سال پیش اداره می‌شد. قطعا بازگشت بخش بین‌الملل به آغوش جشنواره، با کاهش هزینه‌هایی همراه خواهد بود که نقل مکان از برج میلاد یا حذف مراسم افتتاحیه در مقابل آن رقم ناچیزی خواهد بود. آقایان مدیر، جلوی ضرر را از هرکجا بگیرید منفعت است.نویسنده: مهدی رجبی ]]> فرهنگ Sat, 21 Oct 2017 20:38:02 GMT http://siasatrooz.ir/vdcao6n6a49nwy1.k5k4.html پول، رسانه، سلبریتی و موانع اندیشه‌ورزی http://siasatrooz.ir/vdcb98b89rhbgap.uiur.html سلبر در واژه به معنای افتخار تعریف شده و از زبان فرانسه وارد زبان انگلیسی شده است. امروز سلبریتی را ستاره یا شخصیت برجسته اجتماعی و یا عضو صنوف ممتاز جامعه ترجمه و تفسیر می‌کنند. آنچه به عنوان سلبریتی یاد می‌شود، طبقه‌ای اجتماعی پدید آورده است که در سازوکار سرمایه‌داری برای فروش کالاهای غیرضروری و القای فرهنگ مصرف‌گرایی ساخته و پرداخته شده است. روش‌های بسیار پیچیده و پرهزینه تبلیغات و اثرگذاری بالای این روش‌ها بر میزان فروش محصولات این سازوگار را بر آن می‌دارد تا با استفاده از این طبقه ساخته شده اعتماد عمومی مردم را کسب کند و استفاده ابزاری از شهرت‌های کاذب و الگوآفرینی‌های دروغین خلق کند. ساده‌اندیشانه است اگر فکر کنیم که این طبقه مشعور با توجه به توانمندی‌های شخصی و آفرینش‌های ناب و اندیشه‌های نویت بدین سطح از شهرت دست‌ یافته‌اند. با بررسی تاریخ درمی‌یابیم که در اعصار گوناگون و جوامع مختلف، اندیشمندان و هنرمندان و... هم‌عصر با این طبقه اجتماعی به اصطلاح ممتاز، از شهرت کمتری برخوردار بوده و یا به صورت عمومی شناخته شده نبوده‌اند؛ اما با گذر زمان حقیقت اندیشه‌ها و هنرهای ناب پررنگ‌ و لعاب‌ تصنعی این قشر سلبریتی کمرنگ و کمرنگ‌تر شده است. همچنین سازوکار ایجادکننده نیز به دنبال تعویض این افراد با افراد جدیدتر و ابزارهای به‌روزتر بوده است. برای ایجاد چنین طبقه‌ای دو شرط لازم است: نخست پول و دیگری توجه رسانه‌ای. با تأمین هزینه‌های مالی و تخصیص بودجه‌های هنگفت و یافتن پتانسیل‌های لازم و ایجاد یک زندگی تجمل‌گرایانه مراتب توجه‌پذیری و مقبولیت یک فرد به ظاهر موفق را مهیا می‌کند. شناساندن و به نمایش گذاشتن آنان برای عموم، وظیفه‌ای است که رسانه‌ها بر عهده دارند. مجلات، تلویزیون، سینما و امروز با استفاده از نرم‌افزارهای اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی مجازی محل نمایش و تبلیغ نگرش لوکس‌گرایی و تجمل‌گرایی است. تبلیغ این نگرش بزرگترین هدفی است که سازوکار سرمایه‌داری سعی در القای آن در تمامی جوامع دارد. به گزارش مجله فوربس یک سلبریتی در کشور آمریکا در سال ۲۰۱۷ نزدیک به ۱۳۰میلیون دلار درآمد کسب کرده است و درآمد یک دانشمند تحقیقاتی سالانه برابر با ۷۷هزار دلار است. با مقایسه این اعداد و دریافت اختلاف بسیار بالای آنها می‌توان بدین نتیجه رسید که این هزینه‌های تبلیغاتی چرا و چگونه و در کجا انجام می‌گیرد. با ایجاد نگرش تجمل‌گرایانه و استفاده از کالاهای لوکس و ساختن الگوهای تصنعی برای جامعه، سازوکار سرمایه‌داری می‌تواند به اهداف کوتاه و بلندمدت خود دست یابد. طبقه ساخته شده توسط این سازوکارها با استفاده از این توجه همه‌جانبه در زندگی عمومی مردم رخنه و با الگوسازی‌های ساختگی راه را برای رسیدن به اهداف خود آماده می‌کند. گودال حفر شده‌ای که نسل جوان و شاید کلیت جامعه را مورد هدف قرار داده است، به واقع یک خطر بزرگ برای تمامی جوامع بشری است. به دور از مضامین اقتصادی، این پرتگاه جایی است که جوانان جامعه او را به سمت افسردگی راه می‌کشاند. با ایجاد تفکر مقایسه‌ای بین شخص بیننده و این طبقه اجتماعی و دور از دسترس بودن آنچه که در واقع نیاز ساختگی خود شخص است و عملاً ضروریتی در آن وجود ندارد، جامعه جوان دست از تلاش برداشته و به سمت نومیدی و یا مسائل بسیار خطرناک‌تر برای تحقق بخشیدن به این‌گونه آرزوهای خام گام برمی‌دارد. لذا جامعه‌ای که درخواست مقابله با چنین پدیده خطرناکی داراست، باید نیاز به اندیشیدن و آشنایی با اندیشه‌های ناب را در دستور کار خود قرار داده و با مدیریت فکری و آگاهی خود سعی در مقابله با این سازوکار کند و هیزم این آتش افروخته شده را افزایش نداده تا به سوی کمال و تعالی انسانی گام بردارد.نویسنده: داوود غفاری رحیم‌آبادی ]]> فرهنگ Sat, 21 Oct 2017 20:38:02 GMT http://siasatrooz.ir/vdcb98b89rhbgap.uiur.html آنها که جایزه می‌گیرند ولی دیده نمی‌شوند http://siasatrooz.ir/vdcc4sqss2bqx08.ala2.html سبد اکران سینما در روزهایی که پشت سر می‌گذاریم، لااقل به لحاظ حجم بیش ازحد فیلم‌های درحال اکران، دارای تنوع است. حدود ۱۵ فیلم چه در سالن‌های عمومی و چه در گروه هنر و تجربه همچنان به نمایش خود ادامه می‌دهند. به جز یکی دو تا که برای گروه سنی کودک و نوجوان ساخته شده مابقی حال و هوای امروزی و قصه‌های اجتماعی دارند. شاید سالن‌ها هم‌اکنون به لحاظ تنوع در ژانر، شاهد فراوانی آنچنانی و رنگارنگی در مضمون نباشد اما تعدد فیلم‌ها می‌تواند برای مخاطب، حق انتخاب را فراهم کند. به ویژه اینکه فروش میلیاردی این نوع فیلم‌ها، نشان از جذب مخاطب دارد هرچند که این فروش نمی‌تواند سرمایه ساخت فیلم را هم بازگرداند. فیلمی که بطور معمول یک میلیارد و نیم هزینه ساختش می‌شود لااقل باید برابرش را بفروشد تا زیان‌ده نباشد. از این گذشته هرچند سبد اکران کمیت زیادی دارد اما بخاطر کمبود سالن‌های سینمایی است که حتی فیلم‌هایی که خوب می‌فروشند نیز مجبورند نهایتا در سه هفته به اکران خود در سینماهای اصلی، پایان دهند و نهایتا دل به اکران شهرستان بگذارند. «خفه‌گی، شنل، خانه دختر، ایتالیا ایتالیا، زرد، مالاریا، قهرمانان کوچک، آزاد به قید شرط، ملی و راه‌های نرفته‌اش و ... » جمعی از این فیلم‌ها هستند که روزهای نمایش خود را پشت سر می‌گذارند بلکه بتوانند لااقل هزینه تولیدشان را درآوردند گرچه این آثار طبق معمول، بخشی از بودجه ساختشان را مدیون پول دولتی هستند و برایشان فرقی نمی‌کند که فیلم بفروشد یا نه. با این حال دعوا برای گرفتن نوبت اکران در بهترین زمان‌های سال، بین چند فعال بخش خصوصی است که آنهم با اما و اگر و لابی‌های اکران همراه بوده و هست. چنانکه گاه فیلم‌هایی را می‌بینیم که حتی هنوز مراحل تولیدش را سپری نکرده اما تاریخ نمایشش از قبل مشخص است! این دسته از آثار سینمایی البته از جنس فیلم‌های کمدی یا تجاری سینماست که در تلاشند به هر قیمتی ساخته و گیشه میلیاردی را تأمین کنند. نهایتا به هر ضرب و زوری هم تولید می‌شوند اما کیفیت آنچنانی هم ندارند. گرچه چون مخاطب از این فیلم‌ها و کمدی بودنشان استقبال می‌کند، به فروش چند میلیاردی هم می‌رسند. بنابراین سالن‌دار نیز موافق این جور فیلم‌هاست تا بلکه بتواند هزینه جاری‌شان را تأمین کند بی‌آنکه حواس ها به جماعت فیلم‌ساز پشت خط اکران باشد. خصوصا اینکه فیلم‌های بسیاری داریم که در طول سال فیلمبرداری می‌شوند اما با وجود موفقیت در جشنواره‌ها حتی چندین ماه معطل‌اند تا دستشان به پرده سینما برسد. البته این حق مخاطب است که در طول سال فیلم‌های خوش‌ساخت با داستان‌های رنگارنگ را در همه سالن‌ها ببیند و حداقل در بازه زمانی فعلی می‌توان این امکان را برایش فرض کرد. ولی تأکید موکد اینکه چون سینما و سالن به اندازه کافی نیست حتی پرفروش‌های اکران نیز خیلی زود از پرده کنار می‌روند. تبعیض در میزان سالن‌دهی نیز بحث دیگری است که برای امروز و دیروز هم نیست؛ همه‌چیز به ارتباط بستگی دارد و احتمالا جنس فیلم که به بدنه تجاری سینما نزدیک باشد تا بلکه به هر طریقی حتی فریب، بتواند مخاطب را جذب کند. بنابراین اصطلاح فیلم‌سوزی که این اواخر حسابی هم میان فیلم‌سازان پشت اکران مانده، رواج یافته نه از بابت جمع زیاد ازحد فیلم‌های روی پرده است بلکه به عدم توازن در سالن‌ها و عدم انتخاب در بازه زمانی اکران است. اینجا باید لابی داشت و زور زیادی تا فیلم بتواند اکثریت سالن‌ها را در محاصره درآورد و گیشه میلیاردی‌اش را نیز تصاحب کند! (آنا) ]]> فرهنگ Fri, 20 Oct 2017 19:34:39 GMT http://siasatrooz.ir/vdcc4sqss2bqx08.ala2.html فیلم‌های خارجی باید ضوابط اکران را داشته باشند http://siasatrooz.ir/vdcftydyew6dxja.igiw.html وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: استدلال موافقین اکران فیلم‌های خارجی این است که فیلم‌های خوبی در این حوزه وجود دارند، البته فیلم‌های خارجی باید ضوابط لازم برای عرضه را داشته باشند. سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حاشیه جلسه هیات دولت، در پاسخ به سؤالی درباره بی‌نیازی مردم به سامانه‌ اینترنتی که برای اربعین ایجاد شده گفت: این سامانه، کنترل کننده شرایط تردد به عراق است و باعث می‌شود که ما مشکلات سال‌های قبل را نداشته باشیم. وی درخصوص هزینه‌های پیاده‌روی اربعین گفت: در دولت بحث‌هایی در این خصوص داشته‌ایم و امیدوارم که کمک‌های بهتری داشته باشیم. وزیر ارشاد در پاسخ به سوالی درخصوص ثبت دهه کرامت در تقویم ملی گفت: این موضوع باید مسیر خود را طی کند و در شورای فرهنگ عمومی مطرح شود و دستگاه‌ها باید با نگاه مثبتی به آن نگاه کنند. صالحی با بیان اینکه نهایتاً این موضوع در صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی به رأی گذاشته می‌شود، تصریح کرد: ما در این مسیر کمک‌های خودمان را انجام خواهیم داد اما در نهایت دستگاه‌های دیگر هم هستند که اثرگذارند. وی در پاسخ به این سؤال که اکران فیلم‌های خارجی از نگاه شما مثبت است یا خیر گفت: این موضوع در دهه‌های مختلف مورد بحث و گفت‌وگو بوده است. استدلال موافقین این است که فیلم‌های خوبی در سطح خارجی وجود دارند که با اکران آن‌ها، هم به اقتصاد سینما کمک می‌شود و هم تنوع بیشتری برای مخاطب به همراه دارد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، اضافه کرد: البته فیلم‌های خارجی باید ضوابط لازم برای عرضه را داشته باشند. صالحی با بیان اینکه منتقدین اکران فیلم‌های خارجی، موضوع محدود بودن سالن‌های سینما و نبود زمان کافی برای روی پرده بودن برخی فیلم‌های خوب را مطرح می‌کنند، اظهار داشت: در سال حدود یکصد فیلم تولید می‌شود که تنها ۶۰ تا ۷۰ فیلم امکان اکران پیدا می‌کنند و اکران فیلم‌های خارجی در این وضعیت، ممکن است به تولیدات داخلی صدمه بزند. وی با بیان اینکه بحث‌ها در این مورد در حوزه‌های شورای پروانه نمایش ادامه دارد، تصریح کرد: تلاش ما این است که آنچه که اتفاق می‌افتد، منافع بیشتر و هزینه کمتری برای ما داشته باشد. ]]> فرهنگ Wed, 18 Oct 2017 23:47:57 GMT http://siasatrooz.ir/vdcftydyew6dxja.igiw.html پول فیلم‌های ایرانی در «تحریم» بانک‌های فرانسوی http://siasatrooz.ir/vdcgnq9q7ak9zt4.rpra.html برخی فعالان عرصه فروش فیلم که در بازار فروش فیلم «کن» اقدام به فروش فیلم به طرف‌های خارجی کرده‌اند، هم اکنون با مشکلات جدی در زمینه بازگشت پول‌های خود به دلیل تداوم تحریم‌های مالی مواجه هستند. به گزارش فارس، توافق هسته‌ای ایران و کشورهای عضو ۵+۱ که قرار بود ضمن برداشتن تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران، مشکلات اقتصادی و معیشتی ایران مردم ایران را کاهش دهد، این روزها با مشکلات جدی از جمله بدعهدی برخی طرف‌های برجام، به ویژه آمریکا مواجه است. در این بین کشورهای اروپایی نیز تحت تاثیر ساختار پیچیده تحریمی آمریکا علیه ایران و تحریم‌های پولی بانکی، برای برخی بازرگانان و حتی فعالان عرصه فرهنگی و تولید فیلم، مشکلاتی را ایجاد کرده اند. بر اساس اخبار رسیده، برخی فعالان عرصه فروش فیلم که در بازار فروش فیلم «کن» (که همه ساله همزمان با برگزاری جشنواره فیلم کن در فرانسه برگزار می‌شود) اقدام به فروش فیلم به طرف‌های خارجی کرده اند، هم اکنون با مشکلات جدی در زمینه بازگشت پول‌های خود به دلیل تداوم تحریم‌های مالی مواجه هستند. این مشکلات بیشتر مربوط به آن دسته از فروشندگان و فعالان فروش فیلم در بازار فیلم فرانسه است که دارای اقامت در این کشور نیستند و به همین دلیل بانک هایی نظیر بانک LCL فرانسه برای پرداخت پول به صاحبان آثار مشکلاتی را ایجاد کرده و هم اکنون پس از حدود ۴ ماه از برگزاری جشنواره و بازار فیلم کن، پول بسیاری از این فعالان عرصه فیلم، در حساب‌های آنها بلوکه شده است. مشخص نیست مسئولان چه تدبیری برای حل این معضل ایجاد شده برای فعالان عرصه فرهنگی و هنری دارند، آن هم در حالی که وزیر امور خارجه چندی پیش صریحا اظهار داشت که «ما حتی نمی‌توانیم یک حساب بانکی در انگلیس افتتاح کنیم.» از سوی دیگر بازار فیلم کن یکی از مهمترین رویدادهایی است که مورد توجه سینماگران و صاحبان آثار سینمایی بوده و فروش فیلم به دیگر کشورها در این بازار، زمینه درآمدزایی و تبادل فرهنگی را فراهم می‌کند و فیلم‌های ایرانی نیز مورد توجه جدی مخاطبان اروپایی و آمریکایی قرار می‌گیرد. حالا بروز این مشکل به دلیل باقی ماندن تحریم‌های پولی و مالی می‌تواند این بازار مورد توجه برای فیلم سازان ایرانی را با مشکلات جدی مواجه کند. ]]> فرهنگ Wed, 18 Oct 2017 23:47:57 GMT http://siasatrooz.ir/vdcgnq9q7ak9zt4.rpra.html توقف بعد از چند سال توقف! http://siasatrooz.ir/vdchmznzw23nvkd.tft2.html در حالی که گمان می‌شد پخش سریال سرزمین مادری از نیمه مهرماه آغاز شود،‌ پخش آن برای چندمین بار متوقف شد تا سرانجام این مجموعه تلویزیونی نامشخص بماند. بحث پخش سریال سرزمین مادری این روزها بسیار داغ شده است اما همچنان صحبت‌های ضد و نقیضی از سرنوشت این مجموعه پر هزینه به گوش می‌رسد. در حالی تیزر «سرزمین مادری» در اوایل ماه جاری به روی آنتن رفت که هنوز خبری از پخش آن نیست و مدیران رسانه ملی هربار تنها از عبارت «آماده پخش» برای آن استفاده می‌کنند. از طرفی نامه شورای بازبینی اما و اگرهای پخش این مجموعه را بیشتر کرده است. در این نامه آمده است: «عطف به نامه‌ی قبلی و مشکلات پیش آمده درخصوص سریال «سرزمین مادری» به اطلاع می‌رساند، علی‌رغم همکاری شورای بازبینی و مشاهده تمام بخش‌های سریال و اعمال حسن‌نیت جهت رفع معضلات، متأسفانه مصاحبه‌های غیرکارشناسانه برخی از مدیران و همچنین کارگردان سریال مذکور نه تنها کار پیش نرفته بلکه دردسرهای تازه‌ای نیز به کار افزوده شده است و مشکلات را دو چندان کرده است.» این شورا تاکید می‌کند که واجب است کارگردان «سرزمین مادری» هر چه زودتر مراتب عذرخواهی خود را نسبت به مسائل پیش آمده ابراز کند: «شورای بازبینی ضمن تاکید موکد بر رعایت دقیق بند بند مفاد بیانیه ده ماده‌ای و اجرای منویات و مواد و اعمال آن در سریال پیش از پخش با توجه به شرایط حاصله و موجود، پخش آن را به صلاح نمی‌داند.» این شورا در ادامه نامه اقدام به انتشار ۹ بند تذکرات و پیشنهادهای شورای علمی بازبینی سریال مذکور که قبلاَ برای رئیس صداوسیما ارسال شده کرد. در بند اول این تذکرات پخش نشدن این سریال را کم هزینه‌ترین اقدام از نظر فرهنگی و اجتماعی ذکر می‌کند که در نوع خود جالب توجه است. اما ماجرای این سریال و علت عدم پخش آن از کجا آغاز شد؟ کار فیلمبرداری مجموعه تلویزیونی «سرزمین کهن» در آذرماه سال ۸۷ و به کارگردانی کمال تبریزی در شهرک غزالی آغاز شد. فاز اول این سریال که در گروه الف‌های ویژه مجموعه‌های صداوسیما قرار می‌گیرد در سال ۸۹ به اتمام رسید. این فاز از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ را شامل می‌شود و حوادث این دوران از قبیل موقعیت ایران در جنگ جهانی دوم و ملی شدن صنعت نفت و سایر حوادث را تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را در ۲۲ قسمت نشان می‌دهد. فاز اول روایتگر داستان کودکی «رهی» (با بازی علی شادمان) که شخصیت اصلی مجموعه سرزمین مادری است به تصویر کشیده می‌شود. وی بعد از بمباران دهکده محل سکونت‌شان توسط نیروهای متفقین، از زیر آوار بیرون کشیده می‌شود و پس از چند روز مراقبت توسط مادرش راهی تهران می‌شود. سال‌ها بعد «رهی» در یک خانواده توده‌ای بزرگ می‌شود، اما پس از وقوع یک سلسله اتفاقات به یک خانواده درباری سپرده می‌شود. در این خانواده است که او رفته رفته به هویت خود پی می‌برد. همین باعث می‌شود به یک خانواده دیگر که مذهبی هستند، سپرده شود و... فاز دوم سریال نیز از دی‌ماه ۸۹ شروع شد و در شهریور۹۲ به اتمام رسید. (این فاز از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۲ را شامل می‌شود که حوادث این دوران را تا قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نشان می‌دهد که شامل ۲۱ قسمت است.) با اینکه قرار بود در دی‌ماه آن سال این مجموعه روی آنتن برود به دلیل آنچه که بازنگری در پوشش بازیگران زن و کم‌رنگ بودن نقش جریانات اسلامی درپیروزی انقلاب ۱۳۵۷ عنوان شد اولین تاخیر برای پخش «سرزمین کهن» اتفاق افتاد. اما بلاخره این سریال با اصلاحات انجام شده در سوم بهمن سال ۹۲ روی آنتن شبکه سه رفت. ولی چیزی نگذشت که نمایش آن دوباره به تاخیر افتاد! پس از نمایش تنها چهار قسمت از «سرزمین کهن»، پخش سریال به دلیل اعتراضات گسترده برخی از نمایندگان مجلس به دیالوگ‌های این مجموعه تلویزیونی متوقف شد. (در بخشی از دیالوگ‌های این سریال چهره فرقه دموکرات آذربایجان خطاب به خانواده بختیاری جملاتی را به کار می‌برد که باعث خدشه‌دار شدن غرور برخی از اقوام ایرانی شد) بلافاصله بعد از این ماجرا، سازمان صداوسیما و همچنین عوامل سریال از مردم عذرخواهی کردند اما از آن پس پخش این سریال متوقف ماند. در همان سال مدیر شبکه سه سیما تغییر کرد و مدیر جدید ادامه تولید این سریال در فاز سوم را به علت بازنگری در آن متوقف کرد. در سال ۹۴ و در حالی که فیلمبرداری فاز سوم این مجموعه ۶۶ قسمتی آغاز شده بود، (فاز سوم از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ را شامل می‌شود و روایتگر حوادث این دوران تا ۲۹ بهمن ۱۳۵۷ است. این فاز ۲۳ قسمت دارد.) شایعاتی مبنی بر از سر گرفته شدن پخش سرزمین کهن که به نام «سرزمین مادری» تغییر اسم داده بود شنیده می‌شد که البته هرگز اتفاق نیفتاد. این تغییر نام به علت تاکید مسوولان رسانه ملی درپی تغییراتی که جهت رفع سوءتفاهمات صورت گرفت انجام شد. ضبط فاز آخر تا تیر ماه سال ۹۶ ادامه پیدا کرد تا تولید این سریال «فاخر» پس از حدود ۱۰ سال به پایان برسد. کمال تبریزی سال گذشته و قبل از آغاز فاز سوم «سرزمین مادری» با تصریح اینکه اگر مشکلات مالی باعث شود که کار متوقف شود دیگر نمی‌توان «سرزمین کهن» را ساخت، از اتمام حجت با صداوسیما برای تضمین دادن حمایت مالی از پایان تولید این مجموعه خبر داده بود! چرا که اگر متوقف شود دیگر نمی‌توان عوامل تولید فاز سوم را جمع کرد. اما در حالی که همگان تصور می‌کردند پس از گذشت چهار سال و اصلاحات انجام شده، پخش سریال «سرزمین مادری» در نخستین ماه از پاییز امسال رقم خواهد خورد و تیزرهای تلویزیونی هم این موضوع را تاکید می‌کرد، طلسم متوقف ماندن این مجموعه شکسته نشد. علی‌اصغر پورمحمدی مدیر شبکه سوم سیما در آخرین اظهارنظر خود در رابطه با عدم پخش «سرزمین مادری»، مشکلات فنی را به عنوان دلیل اصلی توقف این سریال عنوان کرد. روابط عمومی شبکه سوم سیما قبل از اظهارات پورمحمدی، با اشاره به جلسات متعددی که در سه سال گذشته با نخبگان، چهره‌های فرهنگی و همچنین نمایندگان قوم بختیاری صورت گرفته است از انجام شدن اصلاحات در آن خبر و به ملت ایران اطمینان داده بود که هیچ شائبه‌ای درباره هیچ قوم و گروهی در محتوای آن وجود ندارد. البته شبکه سوم سیما بر روی این موضوع تاکید کرد که «سرزمین مادری» از تولیدات مرکز سیما فیلم است و تمامی امور مربوط به بازبینی و اصلاح تمامی سریال‌ها در مرکز سیما فیلم صورت می‌پذیرد فلذا اخبار مربوط به آن را نیز باید از طریق رئیس مرکز سیما فیلم پیگیری کرد و نه شبکه‌های تلویزیونی. در حقیقت شبکه سوم سیما با این بیانیه توپ را در زمین سیما فیلم انداخت تا فشار رسانه‌ها را از روی خود بردارد. با همه این اوصاف باید منتظر ماند و دید کلاف سردرگم پخش این مجموعه تلویزیونی پر هزینه چه سرنوشتی پیدا می‌کند. کارگردان سریال «سرزمین مادری» در آخرین اظهار نظر خود ابراز امیدواری کرده پخش این سریال از اول و بدون حذفیات شروع شود چون حدود دو قسمت سریال زمانی که نمایش داده شد حذف شدند. «سرزمین مادری» بازیگران پرتعدادی دارد که بخشی از آنها به شرح زیر هستند: شهاب حسینی، نیکی کریمی، محمدرضا فروتن، حسن پورشیرازی، فرشته صدرعرفایی، جعفر دهقان، امیر آقایی، شبنم قلی خانی، الهام حمیدی، ثریا قاسمی، علی شادمان، پژمان بازغی، هنگامه قاضیانی، میتراحجار، پرویز پورحسینی، فرهاد قائمیان، حسین محجوب، بیتا فرهی، هومن سیدی، مهرداد ضیایی، لیلا زارع، آشا محرابی، محسن تنابنده، جواد عزتی، رسول نقوی، شیوا بلوچی، متین حیدرنیا، امین رحیمی، درشن سینک، بهرام کمیجانی، فریبرز گرم رودی و... در این اثر تلویزیونی به ایفای نقش می‌پردازند. (پویا) ]]> فرهنگ Wed, 18 Oct 2017 23:47:57 GMT http://siasatrooz.ir/vdchmznzw23nvkd.tft2.html تقصير آقاي قرائتي نيست! http://siasatrooz.ir/vdcbf8b8srhbgap.uiur.html سال‌ها پيش به ديدار مدير وقت شبكه يك سيما رفتم تا درباره برنامه ارزشمند و افتخارآميز "درس‌هايي از قرآن" صحبت كنم. به ايشان گفتم اين برنامه را در اوج پايان دهيد و الگوي تازه‌اي در تناسب با مخاطبان جديد و روزگار نو به جاي جناب آقاي قرائتي معرفي كنيد. اين مدير محترم بدون آن كه سخن من را درك كند به تاكتيكي متوسل شد كه معمولا براي بستن دهان ديگران استفاده مي شود و چيزي گفت كه جلسه را پايان داد! امروز كه جناب آقاي قرائتي در پخش مستقيم برنامه تلويزيوني عطر عاشقي ناراحت شده و برخورد تند و غيرقابل توجيه و نادرستي با يكي از حضار كرده‌اند به ياد آن داستان افتادم و روزهاي اوج برنامه تلويزيوني ايشان. اكنون همه به آقاي قرائتي اعتراض مي‌كنند و گاه حتى آزردگي‌ها و عقده‌هاي متراكم شده اين سال‌ها از روحانيت را بر سر ايشان فرياد مي‌كنند. اما فراموش نكنيم اين مرد الگوي پرافتخار رسانه ملي در برنامه‌هاي ديني است كه ده‌ها سال به گردن همه ما حق دارد. اين مرد كسي است كه هرگز وسوسه نشد تا به مجلس و وزارت و رياست مشغول شود و به برخي از مسايل ديگران آلوده نشد. اين مرد كسي است كه سال‌ها بر خلاف همه آخوندها مردم را خنداند و به شادي حلال فكر كرد. اين مرد كسي است كه تا ديروز همه براي عكس گرفتن با او توي صف مي‌ايستادند. هرگز نوجواني ارمني را فراموش نمي‌كنم كه فوتبال بچه‌هاي كوچه را رها كرد تا برود و برنامه آقاي قرائتي را ببيند! البته سن و سال كه بالا برود حوصله آدم كمتر مي‌شود.در پخش مستقيم هم اقتضائات و شرايطي است كه آقاي قرائتي به آن عادت ندارد. در همين ويدئو هم ايشان مي‌گويد دوربين را نگه داريد! يعني كاملا واضح است كه ايشان تصور مي‌كرده در يك برنامه ضبطي سخنراني مي‌كند! آقاي قرائتي مقصر نيست! ايراد از ما و رسانه ملي و فضاي عمومي كشور است كه يك ظرفيت را به جاي حرمت نهادن و قدردانستن چنان مي‌چلانيم و به آخر مي‌رسانيم كه اين سرنوشت را پيدا كند! اشكال از مديران محترم رسانه ملي در آن سال‌هاست كه برنامه زيبا و خاطره‌انگيز آقاي قرائتي را در اوج پايان ندادند و مثل خيلي موضوعات ديگر بدون مديريت ى تدبير رهايش كردند! مهم نيست كه جناب آقاي قرائتي چگونه عذرخواهي كند و چگونه به اين موضوع خاتمه دهد. مهم اين است كه با ناشيگري ما يك سرمايه ملي چنين زخم و آسيب ديده و البته همه آن مديران هم خود را كنار كشيده‌اند تا اين پيرمرد محترم تك و تنها وسط اين ميدان بماند! اين بلايي است كه سيستم بيمار و معيوب ما بر سر امامان جمعه‌اي مي‌آورد كه تپق مي‌زنند، بر سر وزيراني مي‌آورد كه توي جلسات رسمي مشغول چرت هستند، بر سر آيت‌الله‌هايي مي‌آورد كه به جاي ابراز هوشياري و اقتدار، تصويري منفعلانه و ضعيف به افكار عمومي منتقل مي‌كنند! تقصير ماست كه هوشمندي توقف در اوج را نداريم! حجت الاسلام محمدرضا زائری - کارشناس فرهنگ و رسانه (منبع: کانال حجت‌الاسلام زائری) ]]> فرهنگ Tue, 17 Oct 2017 19:28:46 GMT http://siasatrooz.ir/vdcbf8b8srhbgap.uiur.html جشنواره فیلم فجر از رسالت اصلی‌اش فاصله گرفته است http://siasatrooz.ir/vdcc1sqse2bqx08.ala2.html امیرحسین شریفی گفت: جشنواره فیلم فجر از رسالت اصلی خود فاصله گرفته و هر سال تعداد آثاری که به ارزش‌های انقلاب بپردازند در این جشنواره به حداقل می‌رسد. دو سال پیش فیلمی با موضوع داعش ساختم و به جشنواره راه نیافت، دلیل این اتفاق را از وزیر ارشاد و معاون سینمایی جویا شدم و هر دو از راه نیافتن این فیلم به جشنواره تعجب کردند! باندبازی و به قولی رفیق بازی در راه یافتن آثار به جشنواره تأثیرگذار است. این تهیه‌کننده سینما در گفت‌وگو با سینماپرس اظهار داشت: به نظر من سال‌هاست که جشنواره فیلم فجر تبدیل به مهمانی و دورهمی دوستانه شده و همه چیز در این جشنواره با دورهمی رفاقتی مشخص می‌شود. در هیچ جای دنیا هیچ جشنواره‌ای با هزینه‌هایی که برای جشنواره فیلم فجر صورت گرفته برگزار نمی‌شود و مسئولان برگزارکننده جشنواره سی و پنجم باید در هزینه‌هایی که صورت گرفته شفاف‌سازی کنند. شریفی خاطرنشان کرد: نکته جالب این است که فیلم‌ها در جشنواره اکران می‌شوند و برای اکران آن نیز بلیت‌فروشی صورت می‌گیرد اما نظم و قانونی وجود ندارد که حق تهیه‌کننده در اکران فیلم‌ها پایمال نشود و در حالیکه در ایام جشنواره به دلیل فضایی که به وجود آمده استقبال از فیلم‌ها بیشتر است بارها شاهد سانس‌های فوق‌العاده برای فیلم‌ها هستیم و جشنواره از این جهت در حال درآمدزایی برای خود است و چنین جشنواره‌ای حتی می‌تواند بخش اعظمی از مخارج خود را از فروش بلیت‌ها به خود بازگرداند اما از آنجا که هیچ حساب و کتابی وجود ندارد ما فقط شاهد صرف بودجه‌های بالا برای برگزاری جشنواره‌ای هستیم که بازخورد چندانی برای فرهنگ و سینمای کشور ندارد. شریفی تصریح کرد: مطمئناً باند بازی و به قولی رفیق‌بازی در راه یافتن آثار به جشنواره تأثیرگذار است و همین مسأله باعث شده که جمع دوستانه‌ای برای برگزاری جشنواره دور هم جمع شوند و همین جمع‌های دوستانه ناخودآگاه هزینه‌های جشنواره را دوچندان می‌کند. ما هر سال به جای توجه به بالا بردن کیفیت آثار درگیر یک سری حواشی از جمله به هدر رفته بودجه می‌شویم که البته مسأله مهمی است اما باید نظارتی جدی بر مخارج جشنواره باشد تا چنین بحث‌هایی پیش نیاید. وی افزود: جشنواره فیلم فجر از رسالت اصلی خود فاصله گرفته و هر سال تعداد آثاری که به ارزش‌های انقلاب بپردازند در این جشنواره به حداقل می‌رسد. دو سال پیش فیلمی با موضوع داعش ساختم و به جشنواره راه نیافت، دلیل این اتفاق را از وزیر ارشاد و معاون سینمایی جویا شدم و هر دو از راه نیافتن این فیلم به جشنواره تعجب کردند و من مطمئن شدم تا زمانی که جشنواره محلی برای یک جمع دوستانه باشد رخ دادن چنین اتفاقاتی طبیعی است و جشنواره به محلی برای جمع شدن دوستان، پذیرایی و فیلم دیدن تبدیل شده و مطمئناً چنین جشنواره‌ای هزینه سنگینی برای دولت خواهد داشت. تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بانو» اظهار داشت: باید به جای توجه به مسائل تشریفاتی و ظاهرسازی برای جشنواره فیلم فجر مسئولان به مسائل مهمتری فکر کنند تا به جای منفعت بخشیدن به مسائل شخصی خود به سینمای ایران منفعت برسد. من سال گذشته با خبر بودم که با چند هنرمند برخورد زشتی در جشنواره شده و به طور کلی جشنواره برخوردی برده گونه با هنرمندان دارد. باید برای بهتر شدن وضعیت جشنواره فیلم فجر ضعف‌های آن مورد بررسی قرار گرفته و برطرف شوند. شریفی در ادامه افزود: اگر هزینه‌های اضافی از جشنواره فیلم فجر حذف شوند هیچ لطمه‌ای به این جشنواره وارد نمی‌شود و از طرفی می‌شود این هزینه‌های اضافی را در بدنه سینما صرف کرد تا سینمای ایران دچار رونق بیشتری شود. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی باید وارد عمل شود و از دست اندرکاران آخرین دوره جشنواره فیلم فجر درباره هزینه‌های صورت گرفته شفاف‌سازی بخواهد. امیدوارم روزی مهمترین جشنواره سینمای ایران به ارزش‌های اصلی خود بازگردد و مسئولان برگزاری آن به جای منفعت خود و دوستانشان به منفعت سینمای ایران توجه داشته باشند. ]]> فرهنگ Tue, 17 Oct 2017 19:28:46 GMT http://siasatrooz.ir/vdcc1sqse2bqx08.ala2.html دستاویزی زیبا یا بیانی هولناک http://siasatrooz.ir/vdcb88b8zrhbgap.uiur.html مسئله زن و حقوق زن امری است چالشی که در بسیاری از موارد تبدیل به مقوله‌ای سیاسی و احیانا فشار‌های دیپلماتیک در حوزه حقوق بشر بر ایران نیز می‌شود. این مسئله با توجه به تعداد زنان جامعه و نیز برابر بودن رای ایشان با مردان برای سیاسیون نیز اهمیت فراوان دارد زیرا با خروج زنان از چرخه انتخاب حتما مقبولیت نظام‌های سیاسی به خطر خواهد افتاد پس سیاستمداران با مسئله زن در اوج احتیاط برخورد می‌کنند. اما آنچه مستمکی شد تا این یادداشت نگاشته شود متن یک مصاحبه بود با کارگردانی زن که خود معتقد است برای نشان دادن کاستی‌ها تلاش می‌کند و فمنیست نیست پس علیه مردان در فیلم‌های خود سیاه‌نمایی نمی‌کند. ایشان زنان جامعه ما را در مرز انفجار می‌داند زیرا به ایشان ظلم می‌شود، نسبت به ایشان تبعیض روا داشته می‌شود، قانون آنگونه که باید حقوق ایشان را پاس نداشته است و فرهنگ نیز آنی که باید باشد نیست. اینها چکیده سخنان این دغدغه‌مند حوزه زن است ولی باید دید چقدر این سخنان در جامعه ما واقعی است! به چه میزان خشونت‌ها از روی حس ضدیت با زنان است؟ آیا هنوز مسئله تشابه و تساوی حقوق زنان برای ایشان و هم فکرانشان حل نشده است؟ چرا تعریف از فعالیت اجتماعی عوض نمی‌شود؟ یکی از عواملی که موجب نارضایتی عده‌ای از زنان جامعه ما را فراهم آورده است تصور دخیل نبودن در فرآید رشد و تکامل جامعه خود است. این نارضایتی شاید ریشه در تعریف بسیاری از افراد از فعالیت اجتماعی دارد. بگذارید مثالی ساده بزنم شما کارخانه‌ای را تصور کنید که دارای سطوح مختلفی است که از ایده پردازی گرفته تا امور دفتری، مدیریتی و... تا کارگری که پای دستگاه ایستاده و محصول نهایی را خروجی‌گیری می‌کند تشکیل یافته است. حال اگر کسی در مرحله آخر نبود و در مراحل ابتدایی یا میانی قرار داشت در روند تولید نبوده است؟ قطعا جواب منفی است. پس چگونه است این جواب در مورد خانواده و اجتماع متفاوت می‌شود؟ خروجی جامعه ی انسانی چیزی جز انسان صالح نیست برای تربیت این انسان باید تمامی اجزای جامعه کار کنند و مادر دقیقا کسی است که نقش محوری را در این تولید بازی می‌کند از ابعاد فیزیولوژیک مسئله که بگذریم زن در جایگاهی قرار دارد که می‌توان انسان را به معنای واقعی کلمه بسازد و تمامی ارکان جامعه در حقیقت تسهیل‌کننده کار مادر یا همان جنس زن هستند. سوال این است که چگونه این کار یعنی تربیت کردن و به ثمر رساندن فرزند و تحویل انسان صالح که همان غایت جامعه انسانی فعالیت اجتماعی نیست ولی کار در کارخانه یا اداره که همه برای انسان کار می‌کنند و نه در مرحله حساس تربیت بلکه تسهیل‌کننده آن هستند فعالیت اجتماعی قلمداد می‌شود؟ این تناقض چگونه پاسخ داده می‌شود؟ اما محور بعدی خشونت علیه زنان است اول باید این را کاملا روشن و با صدای بلند اعلام کرد خشونت علیه هرکس و هر چیز به هر بهانه‌ای محکوم است زیرا خشونت نه به معنای رفتاری قهرآمیز که دولت‌ها با مجرمین و یا خصم انجام می‌دهند بلکه به معنای رفتاری برآمده از منیّت و غرور و سرکشی است پس محکوم است زیرا منشائی عقلایی و الهی ندارد. ما در مصاحبه‌ای که از این کارگردان زن می‌خوانیم می‌بینیم ایشان در مورد ازدواج سفید (زندگی زن و مرد در کنار هم بدون هیچ قید شرعی یا عرفی) اینگونه می‌گویند: «هر چند منظور کسانی را که می‌گویند این نوع ازدواج مرحله‌ای از دوران گذار است، درک می‌کنم» پس با اتکاء به درک بالای ایشان از مسائل که حتی می‌توانند عملی مانند ازدواج سفید را هم درک کنند عرض می‌کنیم شما آماری بالای از خشونت علیه زنان اعلام می‌دارید «دوسوم» اگر بخواهیم از زاویه‌ای دیگر به این سوال نگاه کنیم دوسوم از مردان ایرانی زن آزار هستند پس دوسوم از مردان ایرانی مریض روانی هستند زیرا ازدواج کرده‌اند تا زنان خود را آزار دهند و عقده‌های روانی خویش را التیام بخشند! آیا واقعا اینگونه است؟ مردان زن می‌گیرند تا آنها را آزار دهند! ابتدا باید در آمار ارائه شده از طرف ایشان تشکیک کرد این آمار از کجا به دست ایشان رسیده است؟ کدام مرجع آماری این آمار را تایید می‌کند؟ راستی مگر زندگی تعاملی دوطرفه نیست؟ اگر چنین آماری درست باشد این حجم از زنان شاغل چگونه با اجازه همسران خود کار می‌کنند یا به دانشگاه می‌روند؟ اگر مردان آن هم با آن آمار بالا زن آزار باشند چرا اجازه چنین اموری را به زنان خود می‌دهند؟ چند درصد از مردان هستند که بخاطر آرامش و آسایش زن و فرزند خود چند نوبت در روز کار می‌کنند و تن به کارهایی می‌دهند که شاید دون‌شان ایشان باشد و حامعه نیز این کار را نه از خودگذشتگی بلکه وظیفه می‌داند! حال این مرد، زن آزار نیز هست. چون با آمار بالایی که ایشان ارائه کرده‌اند نمی‌تواند اینگونه نباشد. یعنی نمی‌توان گفت فقط یک‌سوم از مردانی که زن آزار نیستند چند شیفت کار می‌کنند. مرد زن آزار که چند شیفت کار کرده به خانه می‌آید خسته از کار و تعاملات خارج از منزل، خانم شروع به گله و شکایت کرده و بنای ناسازگاری می‌گذارد و دعوا آغاز می‌شود در این میان سخنان و اعمالی اتفاق می‌افتد که نباید. و نامش می‌شود زن‌آزاری. حال باید زن را از حقوقش مطلع کرد به او می‌گوییم برو و شکایت کن، طلاق ‌بگیر، مهریه‌ات را اجرا بگذار و پدرش را در بیاور و... حاصل، فروپاشی خانواده است. چطور است زن و مرد حقوق مساوی داشته باشند نه مرد چند شیفت کار کند و نه زن در حصار خانواده باشد و فرزند و هم لازم نیست یا فرزند را موسسات بزرگ کنند این هم راه حلی است، مردها مهریه، نفقه و نحله و اجرت‌المثل نمی‌پردازند زن‌ها هم به سربازی رفته و همه چیز در جامعه نصف می‌شود همان سبک زندگی امریکایی. باید برای حل مسائل جنسی هم به سوی همان موضوع مورد درک شما یعنی ازدواج سفید رفت. در این میان مردان نیز آسوده تر بوده و با تنوع جنسی لذت بیشتری از زندگی می‌برند زیرا بدون تقید و آزاد خواهند بود چه معنایی دارد هم روانی باشی هم مهریه بدهی و وقتی هم نداری به زندان بروی هم امنیت را با سربازی رفتن و... تامین کنی؟! نه هرگز چنین نیست. راست نمی‌گویید ادبیاتتان دلسوزانه نیست و حاصل گفتارتان بسیار خطرناک است همه چیز را از زاویه دید شخصیت‌های فیلم‌هایتان می‌بینید این درست نیست نمی‌دانم پازل چه کسی را تکمیل می‌کنید و چرا؟ امیدوارم برای این سخنان که بنیان جامعه اسلامی را هدف قرار داده‌اید در مقابل خداوند حجتی داشته باشد. نویسنده: فرهاد ملاامینی - دبیر مجمع پیروان مهدی موعود (عج) ]]> فرهنگ Mon, 16 Oct 2017 19:10:41 GMT http://siasatrooz.ir/vdcb88b8zrhbgap.uiur.html ارزش‌های ناب دفاع‌مقدس بهترین منبع الهام شاعران جوان http://siasatrooz.ir/vdci3zazyt1aup2.cbct.html مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری با ابراز خرسندی از برگزاری کنگره شعر کتاب دفاع‌مقدس، گفت: شاعران جوان می‌توانند با خوانش کتاب‌های ارزشمند این حوزه، آثاری فاخر تولید کنند. به گزارش مهر، نخستین کنگره شعر کتاب دفاع‌مقدس با محوریت کتاب «وقتی مهتاب گم شد» خاطرات علی خوش‌لفظ، با هدف جامه عمل پوشاندن به منویات امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری در پاسداشت ادبیات دفاع‌مقدس، کمک به رشد و اعتلای فرهنگی کتابخوانی عمومی به ویژه در میان هنرمندان و شاعران و همچنین تشویق شاعران جوان به بهره‌گیری از گنجینه دفاع‌مقدس در خلق آثار ادبی، به همت نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور در حال برگزاری است. مرتضی سرهنگی، برگزاری این کنگره شعر با محوریت کتاب‌های منتشر شده در حوزه دفاع‌مقدس را اقدامی ارزشمند برای پاسداشت دلاوری‌های رزمندگان اسلام برای دفاع از میهن دانست و گفت: ین کنگره با ارائه کتابی ارزشمند در حوزه دفاع‌مقدس، ارزش‌های ناب دوران دفاع‌مقدس را با همه رنج‌ها و امیدهایش پیش روی شاعران جوان ما می‌گذارد، تا ضمن ایجاد آشنایی بیشتر با این ارزش‌ها، الهام‌بخش این عزیزان برای سرایش اشعاری فاخر در این حوزه باشد. وی افزود: در سال ۶۰ که خرمشهر و آبادان در اختیار دشمن بود، با شاعرانی چون قیصر امین‌پور، سید حسن حسینی و پرویز بیگی حبیب‌آبادی سفرهای متعددی را به مناطق جنوب داشتیم. حضور شاعران باعث می‌شد تا بارقه‌های تولد یک اشعاری فاخر در ذهن آنها رقم بخورد به طوری که شعر معروف «یاران چه غریبانه» سروده آقای بیگی حبیب‌آبادی نیز از قدم زدن در همین مناطق جنگی سروده شد. بر همین اساس شاعران نسل جوان می‌توانند با خوانش کتاب‌های ارزشمند این حوزه و قدم زدن در حال و هوای دوران دفاع‌مقدس، آثاری فاخر تولید کنند. سرهنگی با اشاره به تأکیدات و توجه مقام معظم رهبری به آثار ارزشمند حوزه دفاع‌مقدس گفت: برگزاری این کنگره که از سوی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور صورت گرفته، حرکتی برای برآورده کردن بخشی از انتظارات رهبر معظم انقلاب اسلامی است که از سویی به گسترش فعالیت‌های کتاب‌محور و از سویی به ترویج فرهنگ و ارزش‌های دفاع‌مقدس می‌پردازد. وی با ابراز امیدواری از برگزاری مستمر این کنگره در سال‌های آینده گفت: در حوزه دفاع‌مقدس کتاب‌های فاخر بسیاری منتشر شده که می‌تواند در سال‌های آینده محور برگزاری این کنگره شعر قرار بگیرد؛ به خصوص کتاب‌هایی که شامل خاطرات بانوان و یا روایت بانوان از دوران دفاع‌مقدس بوده است. نخستین کنگره شعر کتاب دفاع‌مقدس با محوریت کتاب «وقتی مهتان گم شد» از مردادماه سال‌جاری آغاز شده و علاقه‌مندان برای شرکت در این کنگره می‌توانند تا پایان وقت اداری ۲۵ مهرماه آثار خود را براساس ضوابط ارائه شده در فراخوان، از طریق پست الکترونیکی mahtabesheer@iranpl.ir به دبیرخانه این کنگره ارسال کنند. ]]> فرهنگ Sun, 15 Oct 2017 22:40:54 GMT http://siasatrooz.ir/vdci3zazyt1aup2.cbct.html