سیاست روز - آخرين عناوين فرهنگ :: rss_full_edition http://siasatrooz.ir/fa/culture Mon, 24 Sep 2018 23:24:40 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://siasatrooz.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط سیاست روز http://siasatrooz.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام سیاست روز آزاد است. Mon, 24 Sep 2018 23:24:40 GMT فرهنگ 60 مسئولان فرهنگی مانع از تولید آثار ارزشی می‌شوند http://siasatrooz.ir/vdcdk90fsyt0zf6.2a2y.html انسیه شاه‌حسینی کارگردان سینما همزمان با هفته دفاع‌مقدس با انتقاد از عملکرد مدیران سینمایی در رابطه با سینمای انقلاب و دفاع‌مقدس گفت: حمایت و اشاعه ارزش‌های دوران دفاع‌مقدس و انقلاب اسلامی وظیفه یکایک دستگاه‌ها و مسئولان فرهنگی و سینمایی است و بی‌توجهی آن‌ها به این دستاوردها می‌تواند جامعه را دچار ناهنجاری‌های مفرط و خسران کند. کارگردان فیلم سینمایی «شب به خیر فرمانده» افزود: تجربه ثابت کرده فیلم‌های دفاع‌مقدس همیشه با حمایت ویژه از سوی مخاطبان مواجه می‌شوند و پرفروش‌ترین و پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سینمایی ما هم در این‌گونه مهم بوده‌اند؛ امروز اگر ما با ناهنجاری‌های فراوان در جامعه، خانواده و کشور مواجه هستیم به دلیل این است که به صورت ۱۰۰ درصدی از ارزش‌ها و آرمان‌های انقلابی و دفاع‌مقدسی دور شدیم. وی ادامه داد: مسئولان فرهنگی کشور با بی‌تدبیری مفرط ما را از فضای آموزشی و تربیتی و فرهنگی دفاع‌مقدس دور کرده‌اند و باعث شده‌اند تا ما در مقابل نفوذ فرهنگی و جنگ نرم بیگانگان و دشمنان آسیب‌پذیر شویم و به خصوص نسل جوان ما به سمت رفتارهایی گرایش پیدا کنند که در آن رفتارها هیچ نشانی از روحیه انقلابی‌گری و آرمان‌های دوران دفاع‌مقدس که شهدای بسیاری برای عدم آسیب رسیدن به این آرمان‌ها خون دادند، دیده نمی‌شود! شاه‌حسینی با انتقاد شدید از متولیان فرهنگی و سینمایی کشور اظهار داشت: مسئولان با بی‌تدبیری هرچه تمام‌تر بدون مهندسی و استراتژی مشخص سینما را به پیش می‌برند و به جای آنکه اجازه دهند آثار ارزشی و استراتژیک ساخته شوند از آثاری حمایت می‌کنند که به جای جریان‌سازی‌های مثبت به نفع کشور و جامعه جریان سازی‌های منفی دارند و سینما و اجتماع را دچار بحران می‌کنند. این سینماگر با بیان اینکه اسفا برای سینمای فعلی ما که دیگر خانواده‌ها شرم می‌کنند فیلم‌هایش را تماشا کنند تصریح کرد: نباید وضعیت سینمای ما اینگونه باشد که یک پدر شرم کند با دخترش به سینما برود و فیلم‌هایی را ببیند که در آن‌ها حرکات سخیف و کلمات رکیک وجود دارد!؛ من به طور قاطع عرض می‌کنم که بخش عمده‌ای از ناهنجاری‌های امروز کشور ما به دلیل دور شدن از ارزش‌های اسلامی و انقلابی و دفاع‌مقدسی است و اگر کار فرهنگی درست در این حوزه‌ها صورت گیرد ما می‌توانیم شاهد دستاوردهای خوب و ارزشمندی برای جامعه باشیم. کارگردان فیلم سینمایی «زیباتر از زندگی» در پایان این گفت‌وگو متذکر شد: ما مرهون و مدیون دفاع‌مقدس هستیم اما متأسفانه امروزه تمامی کارهای‌مان در این حوزه مهم به صورت تشریفاتی شده است. ما باید از تشریفات دست بکشیم و تمامی تلاش خود را به کار ببندیم تا برای جامعه و به خصوص نسل جوان که در معرض تهاجم فرهنگی بیگانگان قرار دارد خوراک مناسب فرهنگی تهیه کنیم؛ مسئولان فرهنگی باید با توجه به سینمای ارزشمند دفاع‌مقدس فرهنگ را از رخوت و ولنگاری نجات دهند. سینماپرس ]]> فرهنگ Mon, 24 Sep 2018 19:52:00 GMT http://siasatrooz.ir/vdcdk90fsyt0zf6.2a2y.html تلویزیون جای قهرمانان جنگ است نه مانور سلبریتی‌ها! http://siasatrooz.ir/vdcb50b8arhbg8p.uiur.html رسانه‌ها برای ایجاد ذائقه و باور قادر به هر کنش‌گری هستند فقط بایستی پایشان را فراتر بگذارند و عمیق‌تر نگاه‌ کنند. زیرا هنوز تلویزیون که صدای بالنده و با صلابت جمهوری اسلامی ایران است نتوانسته یک نگاه عمیقی برای جریان انقلاب اسلامی و تفکر دفاع‌‌مقدسی برای حفظ تمامیت ارضی کشور ایجاد کند. جوان ما امروز از بزرگمردی‌ها، شجاعت‌ها و اتفاقات ناب اخلاقی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی جنگ تحمیلی آگاهی ندارد چون فقط یکسری توپ و تانک را ضمیمه یک پرداخت هنری کرده‌ایم و نامش را گذاشته‌ایم یک سریال یا فیلم تلویزیونی حوزه دفاع‌مقدس؛ حالا هرچه‌قدر آتش‌افروزی‌هایش بیشتر هیجان‌انگیزتر... اما واقعاً هدف ما در ۸ سال جنگ با بعثی‌ها، قدرت‌طلبی بوده یا یک دفاع همراه با ادبیات مقدسی؟! رسانه‌ ملی وظیفه دارد مرز میان این دو را برای نسل‌جدیدی که با شائبه‌افکنی رسانه‌های معاند و گستردگی فضای مجازی هزاران ابهام بی‌پاسخ برایش بوجود می‌آید که اصلاً چرا جنگیدیم و چرا ۸ سال جنگ ادامه پیدا کرد و اصلاً چرا می‌گوییم دفاع‌مان مقدس بوده است؟ البته فیلمسازان گرانسنگی همچون مرحوم رسول ملاقلی‌پور و ابراهیم حاتمی‌کیا کارهای هنری درخشانی را به یادگار گذاشته‌اند اما تلویزیون همچون مناسبت‌های دیگر برای هفته دفاع‌مقدس امسال هم دوباره ترجیح داده کارهای گذشته را تکرار کند و البته سریال جدید «بچه‌های گروهان بلال» را از شب گذشته روی آنتن برده که یک پرداخت جدید در حوزه ادوات نظامی جنگ دارد اما نسل امروز بی‌پروایی و شفافیت بیشتر می‌خواهد. دفاع‌مقدس هزاران درس و آموزه ناب در درونش نهفته است که استفاده فرهنگی و هنری از این دریای بی‌کران معرفت تأثیرات شگرفی در تربیت، تعلیم و اصلاح سبک زندگی جامعه بوجود می‌آورد. جامعه و مسئولین ما امروز به یک تلنگر جدی نیاز دارند که چه چیزهایی برایمان هدف و دغدغه بوده و امروز چه نوع سبک زندگی و تربیتی خانواده، جامعه خصوصاً جوانان را درگیر خودش کرده است. رسانه‌ملی می‌تواند با ساخت برنامه‌ها و فیلم‌های ماندگار و فاخر در حوزه دفاع‌مقدس، گوشه‌ای از معرفت نهفته روزهای جنگ تحمیلی را به تصویر بکشد. جایی که واقعاً رزمندگانش به باور رسیده بودند که برای ماندگاری اسلام و مسلمین می‌جنگد نه به طمع قدرت و جنگ‌افروزی! این حقیقت واضح و روشن دفاع‌مقدس را می‌توان از پذیرفتن قطعنامه توسط حضرت امام(ره) پذیرفت که هیچ‌‌گاه انقلاب اسلامی به دنبال جنگ نبوده و فقط برای حفظ تمامیت ارضی و مام وطن پای به میدان کارزار گذاشته است. حالا که سه دهه از دوران جنگ تحمیلی می‌گذرد هنوز تلویزیون یک کار عمیق تأثیرگذار برای القای مفاهیم و معرفت‌های ناب جبهه‌های حق علیه باطل انجام نداده تا جوان امروز بهتر بتواند در مقابل شبهه‌افکنی‌های اهریمنان زمان سر بلند کند و فریاد بزند که چرا دفاع ما مقدس شد؟ البته غیرت و مردانگی را جوانان ما به خوبی آموخته‌اند که در بزنگاه‌ها یار و یاور اهداف عالیه نظام مقدس جمهوری اسلامی هستند چه در مقابله با افکار پلید و منحوس تروریست و چه شهادت در راه احیاء و تقویت باورها و اعتقادات که دفاع از حرم حضرت زینب(س) و کربلای معلی آن را به اوج خودش رساند. تلویزیون ما امروز باید به همین آموزه‌های موثر برای برون‌رفت از منجلاب بی‌حیایی‌ها و بی‌اعتقادی فضای رسانه‌ای غرب، نیاز دارد و نه رقابت و همسان‌سازی با این شبکه‌ها! رسانه‌ملی باید فراتر از رقابت با ماهواره و فضای مجازی پیش ببرند و به همان جایگاه تعلیمی ودانشگاهی برگردد که حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری دغدغه‌اش را داشته و دارند. این مهم اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه صداوسیما خودش را از زیر سلطه اسپانسرها خارج کند، حیاء، عفت و اخلاق را پاس دارد و با آگاهی و درایت از سلبریتی‌ها استفاده کند. خط و مشی را رسانه‌ملی برگزیند نه اینکه اسپانسرها و سلبریتی‌ها نقشه راه ترسیم کنند. دفاع‌مقدس هم همچون برخی از مناسبت‌های دیگر از انعکاس درون‌مایه معرفتی غنی‌اش غفلت کرده‌ایم و کماکان به همان نگاه‌های هیجانی جنگی و نظامی‌‌اش بسنده کرده‌ایم. شاید پرداخت دلچسبی مثل «ایستاده در غبار» و «شوق پرواز» کمتر ساخته شوند که از اخلاق و معرفت و سبک زندگی شهداء و تأثیرات جنگ تحمیلی بگویند. مطمئناً در تداوم این پرداخت‌ها اتفاقات فرهنگی خوبی رقم خواهد خورد که می‌طلبد مدیران رسانه‌ای ما خصوصاً در سازمان صداوسیما در این بلبشوی اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کار درخور شأنی برای ارزش‌ها و آرمان‌هایش انجام دهد تا ناامیدی و ناتوانی از جامعه رخت برببندد و کمال، تعالی و پیشرفت پیش‌روی جوانان این مرز و بوم قرار بگیرد. امیدواریم هرچه زودتر تلویزیون ما بسته‌ای ویژه ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب اسلامی ارائه دهد. تسنیم ]]> فرهنگ Sun, 23 Sep 2018 16:36:43 GMT http://siasatrooz.ir/vdcb50b8arhbg8p.uiur.html لعنت خدا بر تروریست‌ها و حامیان آنها http://siasatrooz.ir/vdcirqazzt1auz2.cbct.html حمله روز گذشته تروریست‌ها به مراسم رژه نیروهای مسلح در اهواز که منجر به شهادت و مجروحیت جمعی از هموطنان‌مان شد، واکنش اهالی سینما و تلویزیون را درپی داشت. سینماگران کشورمان از جمله امیر غفارمنش، برزو ارجمند، کامبیز دیرباز، ارژنگ امیرفضلی، سارا بهرامی، تهمینه میلانی، تینا پاکروان از جمله هنرمندانی بودند که در صفحات اجتماعی خود این عملیات تروریستی را محکوم کردند. در ادامه واکنش برخی دیگر از هنرمندان از نظرتان می‌گذرد. رضا رشیدپور نوشت: «ما به قول این جماعت کل سهممونو بردیم/آخه با هم از یه سفره تا گلو گلوله خوردیم» علی مسعودی نوشت: «لعنت به تروریسم» داریوش فرضیایی نوشت: «لعنت خدا بر هر چه تروریست.. مردم خوزستان چه گناهی کردن که باید اینجوری دچار ترس و اضطراب و حمله وحشیانه قرار بگیرند خدا ازتون نگذره‌ای بی‌وجدانها» سیدمحمود رضوی تهیه‌کننده سینما نوشت: «سلام علیکم وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ‌اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ. بزدل‌ها ترور کور می‌کنند و مردم، کودکان، خبرنگاران بی‌پناه قربانی اعمال تروریستی آنها هستند. حملات تروریستی امروز اهواز در عین اینکه حادثه تلخ و خونینی بود اما در کنار تلخی‌های آن صحنه‌های بی‌نظیری از شجاعت و امنیت را در کنار نیروهای مسلح حامی ناموس و فرزندان وطن خلق کرد، سلام خدا بر شهیدان این اقدام تروریستی و لعنت خدا بر تروریست‌ها و حامیان آنها که وقتی پروژه تابستان داغ آنها به بن‌بست خورد، دستور بر زمین ریختن خون مردم را صادر می‌کنند. #ماایستاده_ایم» الهام پاوه‌نژاد نوشت: «دور از تو اندیشه‌ی بَدان، دور از تو.... بمیرم برای دل‌هایی که مثل ۳۱ شهریور ۵۹ لرزید... تسلیت هموطن» سجاد پهلوان‌زاده تدوینگر سینمای ایران نوشت: «ایران اگر دل تو رو شکستن تو را به بند کینه بستن، چه عاشقانه بی‌نشانی که پای درد تو نشستن، کلام شد گلوله‌باران به خون کشیده شد خیابان، ولی کلام آخر این شد که جان من فدای ایران» حمید فرخ‌نژاد نوشت: «تروریسم در هر شکل و در هر لباسی محکوم است. پاینده‌باد ایران» کورش سلیمانی بازیگر سینمای ایران نوشت: «ننگ و نفرین و شرم بر هر رفتار تروریستى و اندیشه‌ى وحشیانه و تجزیه‌طلبانه‌اى که این سرزمین و مردم شریف‌اش را نشانه گرفته است... نابود باد جهل و مردم‌ستیزى... مردم سرافراز اهواز، خواهر و برادر فارس و عرب و بختیارى‌ام که سال‌ها در روزگار جنگ _ که امروز سالروز آغازش بود _ در خط مقدم براىِ دفاع از این خاک جان‌فشانى کردید و جنگیدید و سختى دیدید با شما و آسیب‌دیدگان و عزاداران مظلومان به شهادت رسیده هم‌دردیم ... زنده و پاینده باد اهوازِ ایران ...» مسعود ده‌نمکی کارگردان سینما هم نوشت: «داعش‌های وحشی وطنی فاجعه آفریدند. حمله مسلحانه به تماشاچیان و رژه نیروهای مسلح در اهواز» المیرا شریفی مقدم مجری و گوینده شبکه خبر در صفحه شخصی خود در توئیتر نوشت: «با دیدن رژه هفته دفاع‌مقدس می‌فهمیم که دفاع از میهن همیشه ادامه دارد. اقتدار ایران خار چشم دشمن شده است.» ]]> فرهنگ Sat, 22 Sep 2018 20:13:59 GMT http://siasatrooz.ir/vdcirqazzt1auz2.cbct.html برپایی موکب هنر در راهپیمایی اربعین http://siasatrooz.ir/vdciuqazpt1auz2.cbct.html مدیر گروه هنرهای تجسمی بنیاد فرهنگی روایت فتح گفت: علاوه بر توجه ویژه به بخش «کتیبه و پرچم» در پنجمین جشنواره هنر مقاومت، برپایی موکب و اعزام هنرمندان به راهپیمایی اربعین حسینی و انجام کار کارگاهی را تدارک دیده‌ایم. مسعود نجابتی دبیر پنجمین جشنواره هنر مقاومت، در پاسخ به این پرسش که چرا عنوان این برنامه «جشنواره هنر مقاومت»‌ است، نه «جشنواره هنری مقاومت» اظهار داشت: این نام از قبل بوده و ما آن را تغییر ندادیم. تصمیم‌گیری با بزرگان هنر و سیاست‌گذاران جشنواره بوده است که قبلا آن را تدوین کرده‌اند. به گفته وی، قید «جهانی» از پنجمین دوره جشنواره حذف شده است، چراکه سازمان بسیج مستضعفین به عنوان حامی جشنواره، روی فرهنگ‌سازی در داخل کشور تمرکز دارد. همچنین مسائل اقتصادی و افزایش قیمت ارز یکی دیگر از دلایل حذف این قید است، چون جشنواره‌های جهانی باید جوایز ارزی اعطا کنند،‌ نه ریالی. این هنرمند گرافیست درباره نشان زرین چهلمین سال پیروزی انقلاب که توسط او طراحی شده است، گفت: در مراسم اختتامیه علاوه بر جوایز نقدی، این نشان احتمالا نه به صورت تندیس، بلکه در قطع کوچک و به صورت آویز (مانند مدال) به لباس هنرمندان برتر آویخته می‌شود. نجابتی یادآور شد: این نشان دارای ۴۰ پرّه به عنوان نمادی از چهل سالگی انقلاب است و با الهام از فرمایش مقام معظم رهبری طراحی شده که فرمودند: امروز باید از «خورشید انقلاب» که در آسمان جهان نورافشانی می‌کند، صحبت کرد و همگان را متوجه نور و گرمای حیات‌بخش آن نمود. دبیر پنجمین جشنواره هنر مقاومت درباره اعتباری که نشان مذکور به همراه می‌آورد، اظهار داشت: علاوه بر اعتبار معنوی، یک یادگاری است که تقدیم هنرمندان می‌شود و نوع ساخت هم پرداختی خواهد داشت که دسترنج یکی از اساتید هنرمند است و ارزش هنری هم دارد. نجابتی با اشاره به بخش «کتیبه و پرچم» در پنجمین جشنواره هنر مقاومت که به اربعین حسینی توجه ویژه دارد، اظهار داشت: فارغ از جشنواره، برپایی موکب و اعزام هنرمندان به راهپیمایی اربعین و انجام کار کارگاهی را تدارک دیده‌ایم، منتها این موارد خارج از فضای جشنواره شکل می‌گیرد، یعنی بنیاد روایت فتح این برنامه را برگزار خواهد کرد. همچنین ممکن است گروه‌های نمایشی هم ما را در این برنامه همراهی بکنند. فارس ]]> فرهنگ Fri, 21 Sep 2018 22:54:21 GMT http://siasatrooz.ir/vdciuqazpt1auz2.cbct.html عاشورا و هویت فرهنگی ما http://siasatrooz.ir/vdcc4eqsx2bqxx8.ala2.html ماجرا فقط در ظهر عاشورا تمام نشد. در واقع از ظهر عاشورا به بعد، جریانی در تاریخ شکل گرفت که همچنان رو به افزایش و گسترش است. بعد از این هم همین خواهد بود. (بیانات ۶ آذر ۱۳۹۰) قیام امام حسین(ع) و یارانش در کربلا، که به شهادت آن حضرت منجر شد، نه تنها تأثیرات مستقیم دینی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بر شرایط دوران خود گذاشته است، بلکه در طول تاریخ نیز تأثیرات بلندمدت و عمیقی بر مسلمانان، بالاخص ایرانیان، داشته است. در این یادداشت، تلاش می‌شود نقش این واقعه در ساخت هویت فرهنگی ایرانیان شیعه بررسی شود و مورد مداقه قرار گیرد. هرگاه بخواهیم تأثیر یک عامل مانند واقعه‌ی عاشورا را در هویت فرهنگی یک جامعه بررسی کنیم، می‌بایست بتوانیم نشانه‌های این عامل را در ابعاد هویت فرهنگی بجوییم. در واقع عاشورا تأثیر چندجانبه‌ای بر هویت داشته و ابعاد مختلف آن را تغییر داده است که بعضاً عمیق و بعضاً سطحی و کم‌عمق هستند. اما پیش از پاسخ به این پرسش، می‌بایست ببینیم عاشورا و قیام امام حسین(ع) چه ابعاد و مؤلفه‌هایی دارد تا بتوان تأثیر آن را بر هویت جامعه‌ی ایران بررسی نمود. هرگاه سخن از عاشورا و قیام امام حسین(ع) می‌شود، می‌توان سه قسم موضوع را بررسی کرد: اول خود قیام امام حسین(ع) از آغاز تا عصر عاشورا. دوم جریان پس از قیام امام حسین(ع) که از عصر عاشورا آغاز شده و تا امروز هم ادامه دارد. سوم حواشی و سنن بعدی این قیام، مواردی مانند گریه بر حسین(ع)، حب اهل‌بیت و امام حسین(ع)، سنت‌های عزا، مرثیه‌سرایی و ادبیات عاشورایی، تعاملات اجتماعی شکل‌گرفته حول موضوع عزای امام حسین(ع). در واقع هریک از این سه موضوع، تأثیرات زیادی در دوره‌های بعدی خود داشته‌اند. از یک‌ سو، خود قیام و فلسفه‌ی آن، سخنرانی‌های امام(ع)، رویدادهای تاریخی و وقایعی که منجر به قیام و در نهایت شهادت امام(ع) و یارانش شده است. از سوی دیگر، اتفاقات تاریخی که پس از شهادت امام روی داد و از عصر عاشورا با محوریت حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) آغاز شد و پس از آن با قیام‌ها و جریانات گوناگون ادامه یافت. در انتها نیز سنت‌هایی که پیرامون و حول موضوع عاشورا شکل گرفتند و یکی از عمده‌ترین تأثیرات هویتی نیز ناشی از این سنت‌هاست. این سه موضوع بر جریانات هویتی فرهنگی شیعه و بالاخص ایرانیان دوستدار اهل‌بیت(ع)، تأثیرات بسیاری نهاده است. حال که از یک سو، هویت فرهنگی و از سوی دیگر، موضوع عاشورا و ابعاد آن شناخته شد، می‌توان به نقش عاشورا در ساخت هویت فرهنگی ایرانیان پرداخت. بدین‌ منظور، برخی از مهم‌ترین ساحت‌های هویت فرهنگی متأثر از عاشورا (در هر سه بُعد) مورد بررسی و اشاره قرار می‌گیرد: اسطوره‌ها: اولین کارکرد عاشورا در ساحت هویت فرهنگی، اثرگذاری عمیق بر اسطوره‌های ایرانیان شیعه است. ایرانیان که از دیرباز اسطوره‌های خود را در قالب ادبیات ریخته بودند، در طول تاریخ آرام‌آرام واقعه‌ی عظیم عاشورا را نیز به باورهای اسطوره‌ای خود وارد کردند و با آن درآمیختند. تا جایی که بسیاری از شخصیت‌های عاشورایی، امروز به نمادهای اسطوره‌ای تبدیل شده‌اند. امام حسین(ع) مظهر عبادت، عبودیت، رهبری و ایستادگی، حضرت ابوالفضل(ع) مظهر وفاداری، استقامت و قدرت، حضرت زینب(س) مظهر صبر و مقاومت و ایثار و... در حقیقت، یکایک شخصیت‌های عاشورا در طول تاریخ برای ایرانیان جایگاه اسطوره‌ای و نمادین یافته‌اند که این امر تأثیرات عمیقی بر هویت و شخصیت ایرانیان داشته است. الگوگیری و شبیه‌سازی به اساطیر و بزرگان، همواره یکی از راه‌های هویت‌یابی و ساخت شخصیت است؛ چراکه انسان به دنبال کمالات و خوبی‌هاست و یافتن این خوبی‌ها در اساطیر ممکن است. تفکیک دقیقی بین افسانه و اسطوره وجود دارد. افسانه‌ها ریشه در واقعیت ندارند و ساخته‌وپرداخته‌ی ذهن انسان هستند، هرچند که افسانه‌ها نیز از نیازهای زمان خود وام گرفته شده‌اند، اما اساطیر ریشه در واقعیت دارند و پیوند عمیقی با تجربه‌ی زیسته‌ی انسان برقرار می‌کنند و خود را در نسل‌های گوناگون بازتعریف کرده و متبلور می‌شوند. باورها و اعتقادات: هرچند ایرانیان به‌واسطه‌ی عشق به امام علی(ع) مذهب شیعه را به‌راحتی پذیرفتند، ولیکن نقش عاشورا نیز در پذیرش و تعمیق این مذهب در ایرانیان غیرقابل انکار است. واقعه‌ی عاشورا به دلیل جنس خاص خود (مظلومیت، حق‌طلبی، آزادگی، پهلوانی و...) با ساختار فرهنگی ایرانیان قدیم همخوانی زیادی داشته و لذا بسیاری از مردم دین خود را از گذرگاه و دروازه‌ی عاشورا پذیرفته یا درونی کرده‌اند. امروز نیز خیل بسیاری از جوانان دیده می‌شوند که شور و شعور حسینی در ایام نوجوانی و جوانی، منجر به پذیرش و درونی کردن اسلام و شیعه در آن‌ها شده است. از سوی دیگر، عاشورا تأثیر شگرفی بر عرفان و عبادت عملی داشته است؛ تا جایی که بسیاری از عرفا، امام حسین(ع) را نماد یک عارف کامل برمی‌شمرند و این مسئله به‌صورت غیرمستقیم تأثیرات عظیمی بر جریان عرفان اسلامی (که بسیاری از جامعه ناخواسته با آن درگیر هستند) گذاشته است. سنن عزاداری: یکی دیگر از تأثیرات عاشورا، شکل‌گیری سنن عزاداری است. از یک سو ارزش یافتن گریه بر حسین(ع) و از سوی دیگر، شکل گرفتن فرهنگ‌های گوناگون عزا متناسب با مقتضیات هر فرهنگ، نشان از درهم‌تنیده شدن موضوع عزا با فرهنگ ایرانیان داشته است. به‌گونه‌ای که امروزه در ایران تنوع و تکثر بسیار گوناگون عزاداری در ساحت‌های مختلف دیده می‌شود. لذا می‌توان گفت عزاداری برای عاشورا، یکی از مهم‌ترین سنت‌های امروز ایرانیان است که به‌نحوی حافظه‌ی فرهنگی ایشان را نیز شکل داده است. بسیاری از این سنت‌ها قدمت چندصدساله دارند و مهر تأیید دینی نیز خورده‌اند که همین امر منجر به درونی شدن و عمق یافتن آن‌ها شده است. این سنت‌های عزا بعضاً بر سایر ساحت‌های اجتماعی نیز تأثیر گذاشته‌اند. به‌عنوان مثال، تأثیرات هیئت‌های خانگی بانوان بر موضوعاتی چون تعاملات اجتماعی، ارتباطات، انتقال ارزش‌ها، ازدواج و... بسیار شگرف و عمیق است. در حقیقت می‌توان گفت امروزه سنن گوناگون عزاداری، خودشان شکل‌دهنده و بازسازی‌کننده حوزه‌های مختلف هویتی جامعه‌ی ایرانی شده‌اند که بررسی و پرداختن به این موضوع، فرصت دیگری می‌طلبد. زبان: عاشورا بر زبان عمومی مردم اثرگذار بوده و بسیاری از گزاره‌های مورد استفاده در ادبیات عامه از مفاهیم مرتبط با عاشورا استخراج شده است که نشان از پیوند عمیق عاشورا و هویت فرهنگی مردم دارد. عبارت‌هایی مانند صحرای کربلا، راست حسینی، سلام دادن بر اباعبدالله بعد از نوشیدن آب و... از جمله‌ی این عبارت‌هاست. زبان و فرهنگ و اندیشه پیوند عمیقی با یکدیگر دارند. انسان‌ها در راستای زبان خود می‌اندیشند و پویایی و تحول زبان ناشی از پویایی فرهنگ‌هاست. وقتی موضوعی وارد زبان می‌شود، یعنی برای آن لغت تعریف‌ شده و استعمال می‌شود، بدین معناست که در عمق ذهن انسان‌ها وجود دارد، در زندگی آنان نقش داشته و بر آن تأثیر نیز دارد. عاشورا و عناصر آن در زبان ما متبلور است. بنابراین در عمق ذهن انسان‌ها و زندگی آن‌ها حضور دارد و وارد بر متن زندگی شده است. ادبیات و هنر: ادبیات یکی از مهم‌ترین ظرف‌های تبلور عناصر فرهنگی است که به دلیل هنر، زیبایی و بُعد لذت‌آفرینی که دارد، به‌راحتی پذیرفته شده و هویت‌سازی می‌کند. مهم‌ترین تأثیر عاشورا بر ادبیات و هنر، عبارت است از اشعار آیینی، ادبیات حماسی آیینی، تعزیه و... در حقیقت امروزه جریان‌های ادبی و هنری داریم که درون فضای تشکیل‌شده با محوریت عاشورا تنفس می‌کنند. در کنار آن، در بسیاری از حوزه‌های دیگر نیز عاشورا تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم گذاشته است که نمونه‌های آن در آثار فاخر ادبی ایران، مانند دیوان حافظ و... مشهود است. صفات اجتماعی ایرانیان: فرهنگ هر جامعه از دو بخش فرهنگ عمومی و خرده‌فرهنگ‌ها تشکیل شده است. فرهنگ عمومی براساس شناخت عمومی که یکی از اقسام شناخت و جامعه‌پذیری در جامعه است حاصل می‌شود. آنچه از آن به‌عنوان صفات اجتماعی یا خلقیات ایرانیان یاد می‌شود ریشه در فرهنگ عمومی ایران دارد. فرهنگ عمومی، خود از مجموعه‌ی ارزش‌ها و هنجارها و سایر پدیده‌های اجتماعی ساخته شده است. این ارزش‌ها و هنجارها روحیات جامعه را شکل می‌دهد. یکی دیگر از تأثیرات عاشورا بر هویت فرهنگی ایرانیان، نقش آن در پررنگ کردن برخی صفات و روحیات جمعی در ایرانیان است. به‌عنوان مثال، سلطه‌ناپذیری، عزت‌طلبی و امثالهم، از جمله صفاتی هستند که از ویژگی‌های بارز ایرانیان محسوب می‌شوند و به‌شدت تحت تأثیر آموزه‌های عاشورا شکل گرفته و تکوین یافته‌اند. منبر: فرهنگ منبر و منبرنشینی به‌عنوان یک رسانه‌ی اجتماعی عمومی و فراگیر، به یک بخش جدایی‌ناپذیر از هویت فرهنگی، جامعه‌پذیری، اوصاف فردی و اجتماعی ایرانیان تبدیل شده است و حتی به نحوه‌ی ارتباطات و تعاملات بین‌فردی ایشان نیز شکل می‌دهد. فرهنگ شهادت‌طلبی، ایثار و...: فرهنگ شهادت‌طلبی، که نمونه‌ی بارز آن در انقلاب و جنگ تحمیلی دیده شد، از مؤلفه‌هایی است که کاملاً ریشه در عاشورا دارد. صرفاً کافی است به شعارها، فضای گفتمانی و گفت‌وگویی جامعه در آن دوران نگاهی بیندازیم تا تأثیر عاشورا بر این حوزه‌ها مشخص گردد. در کنار این حوزه‌ها، می‌توان مثال‌های بسیار دیگری نیز برشمرد که عاشورا بر آن‌ها تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم گذاشته است. لذا می‌توان چنین نتیجه گرفت که عاشورا بدون شک تأثیر عمیقی بر هویت فرهنگی ایرانیان گذاشته و جزء لاینفک فرهنگ ایرانی - اسلامی ما شده است. و اما پرسش دیگری مطرح است که کارکرد این تأثیرات چیست؟ در حقیقت چگونه می‌توان از واقعه‌ی عاشورا در جهت مقابله با چالش‌های فرهنگی استفاده کرد؟ چالش‌های فرهنگی عمدتاً در مواردی ظهور و بروز می‌کنند که بحران‌های هویتی ایجاد شده و باعث تغییرات یا ناهمخوانی‌های هویتی گردند. این بحران‌ها باعث ایجاد چالش شده و آسیب‌زا خواهند بود. به‌عنوان مثال، ممکن است یک مسئله‌ی ما، موضوع عفاف و حجاب باشد که ناشی از مسئله‌ی مدپرستی است که آن نیز ناشی از تغییر مراجع ارزشی و هویتی از مرجعیت اسلامی و ایرانی به سمت‌وسوی غربی است. بنابراین فرهنگ برهنگی، از طریق تغییرات هویتی و ارزشی، خود را جانشین فرهنگ اسلامی کرده و سپس خود را در شکل بی‌حجابی بازتولید نموده است. چنین سیری در سایر چالش‌های اجتماعی نیز قابل رصد است و لذا می‌توان گفت بسیاری از چالش‌ها ریشه‌های هویتی و درونی دارند. بنابراین با توصیفات فوق می‌توان کارکردهای عاشورا در مقابله با چالش‌ها را به شرح ذیل توضیح داد: بی‌شک اولین کارکرد عاشورا، بازتولید فرهنگ دینی درون جامعه خواهد بود که فرصتی است که با تکرار سالانه‌ی خود، زمینه‌ی بازتولید مؤلفه‌ها و گزاره‌های هویتی مختص به خود را فراهم می‌آورد. از این رهگذر، می‌توان بسیاری از گزاره‌ها و آموزه‌های دینی را ایجاد یا تغییر داد. یا اینکه صرفاً با تحریک احساسات، زمینه‌ای برای زنده ماندن روحیه و فرهنگ دینی در عموم جامعه ایجاد کرد. در حقیقت عاشورا با اثرگذاری بر هریک از حوزه‌های گفته‌شده در بالا، تأثیر خود را به‌طور غیرمستقیم بر فرهنگ جامعه گذاشته و از بسیاری از آسیب‌ها پیشگیری می‌نماید. لذا آنچه در ادامه می‌آید برخی توجهات ویژه به این موضوع است. در غیر این‌صورت کارکرد اصلی عاشورا به‌خودی‌خود و بدون برنامه‌ریزی خاصی (به‌شکل خودجوش) در حال انجام و بازتولید است. جذب حداکثری جامعه به سمت دین: عاشورا به دلیل دارا بودن مؤلفه‌های ترکیبی احساسی و عقلانی، قدرت بالایی برای ایجاد شور (در کنار شعور) دارد. به دیگر سخن، عاشورا می‌تواند جنبه‌ی احساسی و هیجانی را نیز در کنار حوزه‌های منطقی و عقلانی تحریک کرده و از ترکیب این دو حوزه، زمینه‌ی تسریع تغییرات اجتماعی را فراهم کند. این امر باعث خواهد شد قشر جوان و بالاخص کسانی که عمق دینی کمتری دارند، به راحتی با واقعه‌ی عاشورا (حداقل از جنبه‌ی احساسی آن) ارتباط برقرار کنند و از این منظر، هویت دینی در ایشان بازتولید شود. هرچند این بازتولید نیاز به مکمل عقلانی دینی دارد تا به یک معرفت دینی مناسب برسد، ولیکن از آن می‌توان به‌عنوان یک مرحله‌ی گذار فرد از هویت غیردینی به سمت‌وسوی هویت مطلوب دینی یاد کرد. به‌عنوان مثال، در عزاداری‌های محرم، بسیاری افراد و تیپ‌ها دیده می‌شوند که شاید هیچ سنخیتی با اسلام و آداب اسلامی نداشته باشند، ولی برای عزای امام حسین(ع) می‌آیند و همین مسئله نشان‌دهنده‌ی قدرت عاشورا در تحریک احساسی و به میدان آوردن (اصطلاحاً درگیر کردن) افراد با حوزه‌های دینی است. این مسئله باعث شده است در طول تاریخ نیز بارها منع کردن افراد غیر برای حضور در مجالس عزاداری امام حسین(ع) نهی شود و تأکید بسیاری بر دعوت حداکثری از همگان گردد. لذا از عاشورا و عزاداری اباعبدالله(ع) می‌توان به‌عنوان جذب‌کننده‌ی حداکثری افراد جامعه به محفل‌های دینی یاد کرد. سومین کارکرد عاشورا، بازتولید آموزه‌های آن است. بسیاری از آموزه‌های عاشورایی امروزه در هویت فرهنگی ایرانیان جای دارند، ولی لازم است که تلاش مضاعفی برای کمک به بازتولید آن در جامعه صورت پذیرد. چهارمین مسئله آنکه می‌توان با برنامه‌ریزی مناسب، از سنت‌های عاشورایی به‌منظور بسترهای انتقال پیام استفاده نمود. در واقع در بسیاری موارد، می‌توان با کمک مواردی چون سرمایه‌گذاری فرهنگی بر روی هیئات خانگی، هیئات و تکیه‌های رسمی، حسینیه‌ها، منبرها و منبری‌ها و... پیام‌های خاص فرهنگی - اجتماعی را به‌خوبی منتقل نمود و این رسانه‌ها را نیز مجدداً فعال کرد. به نظر می‌رسد امروزه با ظهور رسانه‌های مدرن، برخی از توجهات از این رسانه‌های سنتی و توانمند دور شده و این موارد مغفول مانده‌اند. در پایان بایستی چنین گفت که به نظر می‌رسد پرداختن به موضوع هویت فرهنگی و عاشورا، بسیار بیش از یک مقاله یا یادداشت کوتاه نیاز دارد. در واقع هریک از ابعاد و موضوعات بیان‌شده می‌توانند باز شوند و صدها صفحه درخصوص آن‌ها بحث نمود و استدلال کرد. بالطبع برای کارکردهای عاشورا در هریک از حوزه‌های فوق نیز می‌بایست همین فرآیند اجرا گردد. لذا این نوشتار صرفاً مروری مختصر بر موضوع و ابعاد آن قلمداد می‌گردد و نه چیزی بیشتر. نعیمه ملاحسنی و محمدرضا عرب بافرانی - برهان ]]> فرهنگ Mon, 17 Sep 2018 21:41:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcc4eqsx2bqxx8.ala2.html مدیران دولتی و سینمایی حیثیت فرهنگ عاشورایی را حراج کرده‌اند http://siasatrooz.ir/vdcbw0b89rhbggp.uiur.html مدیرعامل سابق انجمن سینمای انقلاب و دفاع‌مقدس و تهیه‌کننده سینما همزمان با آغاز با ماه محرم در رابطه با انفعال سینما و تلویزیون در حوزه تولید آثار تاریخی و مذهبی گفت: مدیران دولتی و سینمایی حیثیت فرهنگ عاشورایی را حراج کرده و ما را به پستی رسانده‌اند و امروز ما با چنین افرادی در سیستم مدیریتی و سیاست‌گذاری کشور سر و کار داریم و تا وضع چنین است آینده روشنی در انتظارمان نیست. محمدرضا شرف‌الدین افزود: ما اگر داستان‌ها و جریانات زندگی ائمه اطهار(ع) را ندانیم زیاد اشکالی ندارد؛ این مهم است که ما ندانیم ائمه اطهار (ع) چه گفتند؟ پای چه اصول و اعتقاداتی ایستادند؟ چرا در ماه محرم برای سرور و سالار شهیدان بعد از گذشت قرن‌ها همچنان عزاداری می‌شود؟ چرا امام حسین(ع) مناسک حج را ناتمام گذاشت و به طرف کربلا رفت؟ چرا این واقعه بزرگ در عاشورای حسینی اتفاق افتاد؛ این چرایی‌ها مهم است و اگر ما این چرایی‌ها را ندانیم خطرناک است. تهیه کننده فیلم سینمایی «فرزند صبح» ادامه داد: همه فلسفه خلقت و هستی در روز عاشوار نهفته است؛ مفاهیم مهمی همچون عدالت‌خواهی، ظلم‌ستیزی، ایمان، سیاست و... همه در این روز وجود دارد اما از آنجا که دین و علم امروزه به دست عوام افتاده و این عوام هستند که دین و علم را تفسیر و تبیین می‌کنند ما با مشکلات زیادی مواجه شده‌ایم و با جامعه‌ای سر و کار داریم که برخی از آن‌ها هیچ چیز از فرهنگ عاشورایی نمی‌دانند! شرف‌الدین سپس با بیان اینکه هنرمند و همراه با او مسئول و مدیر فرهنگی واسطه خواص و عوام هستند اظهار داشت: این وظیفه هنرمندان و مدیران فرهنگی و هنری و سینمایی است که آبشخور فکری و اندیشه‌ای برای عامه مردم باشند؛ آن‌ها هستند که باید فکر و اندیشه را از خواص بگیرند و آن را آداپته کرده و تحویل مردم دهند اما از آنجا که امروزه اغلب فیلمسازان و مدیران ما ضد فرهنگ هستند و عملکردی ضد فرهنگی دارند ما شاهد این اتفاق نیستیم. این سینماگر برجسته تصریح کرد: فیلم‌های سخیف، مبتذل و نازلی همچون: «۵۰ کیلو آلبالو»، «تگزاس»، «هزاپا»، «دشمن زن»، «دم سرخ‌ها» و... همه ماحصل عملکرد مدیران و افرادی هستند که ضد دین و فرهنگ عمل می‌کنند؛ کدام یک از فیلم‌های روی پرده سینماهای کشور طی سال‌های اخیر مبلغ و ترویج دهنده و یا بیانگر فرهنگ والای عاشورایی بوده‌اند؟ کدام یک از این آثار از فرهنگ ملی و بومی ما حمایت کرده‌اند؟ متأسفانه جواب این سوألات «هیچکدام» است! متأسفانه فیلم‌هایی که طی این سال‌ها توسط مدیران مثلاً فرهنگی حمایت شده و ساخته شده‌اند همگی در جهت تخریب فرهنگ والای عاشورایی و فرهنگ کهن ملی بوده‌اند و بس! این مدیر فرهنگی تأکید کرد: ما اگر انسان آزاده و فهیم و متعهد و ولایتمدار و مسلمان هستیم نباید بپرسیم که چرا این اتفاقات در سینمای کشورمان رخ داده؟ چرا مسئولان از ساخت فیلم‌های ارزشی و عاشورایی سرباز می‌زنند؟ چرا هنرمندان متعهد و انقلابی ما بیکار و خانه نشین شده‌اند؟ چرا بی فرهنگ و فرهنگ منحط و نازل غربی در آثار سینمایی ما به شدت وجود دارد و جامعه را به سوی اضمحلال و نابودی می‌برد؟ شرف‌الدین تصریح کرد: همانطور که پیش‌تر هم عنوان کردم مدیران دولتی و سینمایی حیثیت فرهنگ عاشورایی را حراج کرده‌اند و ما را به پستی رسانده‌اند، رئیس دولت حافظ منافع اروپا است و فردی است که حیثیت ملتش را خرج کرد و به نفع اروپایی‌ها عمل کرد امروز ما با چنین افرادی در سیستم مدیریتی و سیاست‌گذاری کشور سر و کار داریم و تا وضع چنین است آینده روشنی در انتظارمان نیست. سینماپرس ]]> فرهنگ Mon, 17 Sep 2018 21:41:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcbw0b89rhbggp.uiur.html لبیک یا حسین (ع) http://siasatrooz.ir/vdcdn90fzyt0zz6.2a2y.html مهم نیست آقاجان. فدای «سر» خودتان و دردانه‌های پرپر شده‌تان. بگذار دشمنان دستگاه شما هرچه می‌خواهند بگویند. یکی خیر سرش نگران «زباله»های نذری‌ها می‌شود. دیگری خودش را به خواب می‌زند و افاضه می‌کند که به جای هیئت و نذری و... به فقیران برسید و نمی‌داند که این سفره‌ها را همان فقیران پهن می‌کنند. آن یکی می‌خواهد رنگ شهر را عوض کند. یکی از همه بی‌خبرتر از خدا زور می‌زند و ناخن به هم می‌کشد که رابطه مردم ایران و عراق را به هم بزند. که چه؟ که همان دست فرمانی را برود که قبله‌ی حاجات و «کدخدا»های ریز و درشت‌شان می‌خواهند. همان‌ها که همایش «شیرخوارگان حسینی» را ترویج خشونت می‌دانند و عزاداری برای شما را عقب‌ماندگی در تاریخ. اصلا ما می‌خواهیم تا همیشه در سال ۶۱ هجری بمانیم. ما می‌خواهیم همیشه «به عقب برگردیم». ما به این جا ماندن در تاریخ، پابند شدن در کربلا و جان کندن در عاشورا دل خوش داریم و این عیش تمام‌ناشدنی را با دنیای دنیایی‌ها عوض نمی‌کنیم. ما به عشق شما «سلام بر حسین» را به جرعه آخر «آب» وصل می‌کنیم و جگرمان می‌سوزد. حالا این وسط آنها که نگران جوشش خون کربلایی‌ها هستند، بگذار تا همیشه نگران باشند. اما ما که می‌دانیم «إنّ لِقَتلِ الحُسينِ حَرارَةً في‌ قُلوبِ المُؤمِنينَ لاتَبرُدُ اَبَداً». آنها فکر می‌کنند که ما «دست» از شما برمی‌داریم و می‌گذاریم پرچم «عباس» بر زمین بنشیند. بگذار آنها در مذاکره و معامله‌های دنیایی‌شان غرق شوند. اما ما از پای منبر روضه‌ی شما «مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَهُ» را یاد گرفتیم و مشق کردیم هزاران بار که بیعت با یزیدیان غلط «زیاد»ی است. بگذار آنها بروند. نیازی به خاموشی روشنایی‌ها نیست که آنها خیلی وقت است بقچه‌ی فرار خود را برقرار کرده‌اند. اما ما یک عمری زیر کتیبه‌ی «باز این چه شورش است» محتشم سینه زده‌ایم و از چای روضه‌ی شما لب «تر» کرده‌ایم. ما با تربت شما زنده شده‌ایم و با «مهر» کربلای‌تان در خاک خواهیم خفت. ما از پس روزها و سال‌ها دوری صدای «هَلْ مِنْ ذَابٍّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ الله‏؟ هَلْ مِنْ مُوَحِّدٍ یَخافُ اللهَ فِینا هَلْ مِنْ مُغِیثٍ یَرْجو اللهَ بِإِغاثَتِنا هَلْ مِنْ مُعِینٍ یَرْجو مَا عِنْدَ اللهِ فِی إِعانَتِنا» حضرت‌تان را شنیده‌ایم و «لبیک» گفته‌ایم و تا پای جان پای شما و خون‌های جاری در کربلا ایستاده‌ایم. ما تا همیشه کربلایی و عاشورایی می‌مانیم، اگر شما دعای‌مان کنید انشاءالله.نویسنده: مهدی رجبی ]]> فرهنگ Mon, 17 Sep 2018 21:41:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcdn90fzyt0zz6.2a2y.html وقتی «ممنوعه»ها مجوز می‌گیرند http://siasatrooz.ir/vdcaiin6w49nww1.k5k4.html مدتی است مقوله نظارت در سازمان سینمایی رها شده به نظر می‌رسد که مصداق این فقدان کفایت را می‌توان در موضوع VOD‌ها بررسی کرد. پیش از این نیز در باب فقدان نظارت بر این سامانه‌ها مطالبی منتشر شد؛ که البته تلاش مسئولان نظارتی بیشتر به توجیه، شباهت پیدا کرده‌است و اقدام عملی در این زمینه دیده نمی‌شود. پخش سریال «ممنوعه» از شبکه نمایش خانگی هم بیشتر بهانه‌ای شد تا به این خلا نظارتی در سازمان سینمایی کشور بپردازیم. از زمان فراگیری سریالها در شبکه نمایش خانگی هر تولیدکننده‌ای دستاویزی برای جذب مخاطب در روند تولید و پخش برگزید تا بدان واسطه مخاطب را فراخوانده و به تعقیب قسمتهای سریال ترقیب کند. یک سریال با مانورهای دراماتیک در اثر و سریالی دیگر با واسطه استفاده از سوپراستارهای بازیگری؛ اما سریال ممنوعه برای جذب مخاطب عبور از خط قرمزهای اخلاقی را با فرمول سریالهای ترکیه‌ای برگزیده‌است. که پیش از این در مطلبی مختصات تولیدی این اثر بررسی شد. جدای از نقد محتوایی و ساختاری این اثر باید به ناظران و متولیانی انتقاد کرد که اجازه پخش این سریال را داده‌اند؛ از حسین پارسایی، مدیرکل دفتر نمایش خانگی، مستند و کوتاه تا ابراهیم داروغه زاده، معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی. با وجود تمام انتقادات به این اثر داروغه زاده به این موضوع واکنش نشان داد و گفت: « به طور طبیعی وقتی موضوع یک سریال درباره آسیب‌های اجتماعی است و در این سریال بطور خاص ولنگاری و کژ رفتاری تعدادی جوان مطرح است فیلمنامه نویس ناگزیر است برای پی‌ریزی شخصیت و شالوده فکری آنها رفتارهای را طراحی کند که در زمرة تخلفات و کنش‌های غیر متعارف است و البته آنچه که مشاهده می‌شود مصداق اشاعه ابتذال نیست و جنبه عبرت آموز آن مورد تاکید است.به همین خاطر بیننده باید با بردباری در انتظار قسمت‌های بعدی مجموعه باشد تا فرجام و عاقبت سوء رفتار شخصیت‌ها و یا اصلاح و انابه آنها را در پرتو ارشادات و دلسوزی‌های خیرخواهانه شخصیت‌های مصلح داستانی نظاره گر باشد. واکنش اخیر جمعی از مخاطبان در گذشته برای بعضی از سریال‌های تلویزیونی پخش شده مثل خط قرمز و میوه ممنوعه هم دیده شده بود که خوشبختانه در ادامه دیدگاه آنان تغییر کرد.» معاون نظارت سازمان سینمایی از آینده سریالی می‌گوید که خود از آن بی‌خبر است معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی مخاطب را صبر و شکیبایی برای دیدن قسمتهای بعدی اثر دعوت می‌کند تا فرجام این شخصیت‌سازی‌ها را در ادامه روند سریال شاهد باشد. در حالی که خود او و کسانی که به پخش سریال مجوز داده‌اند قسمتهای بعدی اثر را ندیده‌اند و اطلاعی از فرجام داستان و شخصیتها ندارند و مجوز پخش را به صورت قسمت به قسمت صادر می‌کنند که این خود بسیار عجیب است. لازم است وقتی نهاد نظارتی سازمان سینمایی با وظایف خود آشنا نیست نهادهای دیگر به عنوان مدعی‌العموم به موضوع ورود کرده و مانع از پخش قسمتهای بعدی این سریال شوند. در قسمت دیگر سخنانش این شخصیتها را ابزاری برای معرفی انحراف اخلاقی معرفی می‌کند که البته خود آنها و نحوه روایت داستان، ترویج دهنده این تیپ زندگی است و میل به هیجان را در مخاطب بالای ۱۶ سالی که سریال آنها را مخاطب خود اعلام کرده بالا می‌برد. میلی که راه ارضای هیجانات خود را با سبک معرفی شده در سریال ارضا کند. این مدیر را باید به فیلمهای اجتماعی و خانوادگی هالیوودی ارجاع داد تا به شکل واضحتری با نحوه ساخت فیلم با موضوع عبرت‌آموز اشنا شود. خلا جایگاه حرفه‌ای تهیه‌کنندگان در سینمای ایران گاهی مدیران سینمایی به واسطه شناختی که از تهیه‌کننده و کارگردان یک اثر دارند به او اعتماد کرده و بخشی از مسئولیت و عواقب ساخت و نشر را با پروتکلهای شخصی به خود صاحب اثر واگذار می‌کنند اما در این موضوعِ به‌خصوص با کدام سابقه و تجربه می‌توان بر رویه مذکور تأکید کرد؟! امیرپورکیان با سابقه ساخت تنها یک فیلم با نام «ناکوک» کارگردان کار است و علی اکبر نجفی با سابقه تهیه‌کنندگی تنها یک سریال با نام «گلشیفته» تهیه کننده ممنوعه است. اینکه علی اکبر نجفی با این سابقه چگونه این میزان حمایت را از سازمان سینمایی دریافت می‌کند و مدیر عامل موسسه هنرنمای پارسیان است که خود بحث دیگری را طلب می‌کند. زمانی قرار بود جایگاه تهیه‌کنندگان حرفه‌ای تعریف شود و اقداماتی برای ساماندهی این صنف صورت پذیرد تا شاهد این نباشیم که پسر یکی از نمایندگان مجلس بدون سابقه کاری بتواند تهیه‌کننده یک فیلم بلند سینمایی باشد و شخص دیگری با سابقه‌ای بیشتر و ورود حرفه‌ای تر به سینما برای تولید فیلم با سرمایه‌ شخصی به‌دنبال تهیه‌کننده بگردد. در نهایت ساخت و پخش اینگونه سریالها بدون نظارت سازمان سینمایی حکم کاشت بذری را دارد که ۱۰ سال دیگر ثمر آن را خواهیم دید. حالا وزیر ارشاد هم به ماجرا ورود کرده‌است و درخواست بررسی از سازمان سینمایی دارد. سازمان هم که تا به‌حال از قسمتهای بعدی سریال بی‌اطلاع بوده به تازگی از سازندگان درخواست کرده تا قسمتهای بعدی را به دست مسئولان برسانند. پویا ]]> فرهنگ Sun, 16 Sep 2018 16:58:38 GMT http://siasatrooz.ir/vdcaiin6w49nww1.k5k4.html تلویزیون به‌جز «مختارنامه» برای محرم چه دارد؟ http://siasatrooz.ir/vdcgu39qnak9zz4.rpra.html یک منتقد رسانه درباره عملکرد تلویزیون در ماه محرم بیان کرد که این رسانه سراغ سخنرانی‌ها و برنامه‌های گفت‌وگومحور که ساده‌ترین روش برنامه‌سازی است، می‌رود. حسین سلطان‌محمدی درباره کنداکتور تلویزیون در ایام محرم و برنامه‌سازی در این حوزه بیان کرد: اگر در داستان‌ها و برنامه‌هایی مرتبط با ایدز، اعتیاد و مسایل اجتماعی اسپانسرهای گوناگون وارد کار می‌شوند و برنامه سازی می‌کنند برای بحث‌های حسینی سرمایه‌گذار نداریم. وی ادامه داد: در ماه محرم و برای برنامه‌سازی با محوریت امام‌حسین(ع) سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، سپاه پاسداران و وزارت ارشاد باید وارد عمل شوند و توقع ما این است که این مراکز و نهادها در زمینه تولیدات مناسبتی سرمایه‌گذاری کنند. این منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به پخش تکراری سریال «مختارنامه» در این ایام اظهار کرد: اگرچه که این سریال هر سال پخش می‌شود با این حال هر یک قسمت از این سریال یک ساعت است و ما برای پخش برنامه و سریال در دیگر ساعت‌های شبانه‌روز در شبکه‌های تلویزیونی چیزی نداریم. ما حتی در پخش فیلم و سریال‌های آرشیوی هم مشکل داریم در صورتیکه چندین فیلم مرتبط با این موضوع از یکی دو دهه پیش داریم که در این سال‌ها نمایش داده نشدند و می‌توان این آثار را از تلویزیون پخش کرد. سلطان‌محمدی اضافه کرد: همچنین ما تولیدات بسیاری در حوزه سینمای مستند و کوتاه داریم و تلویزیون می‌تواند در تعامل با انجمن سینمای جوانان و دیگر نهادها این آثار را از تلویزیون پخش کند. وی با اشاره به برنامه‌سازی در این حوزه اظهار کرد: گزارشگران ما فقط در روز تاسوعا و عاشورا در بخش خبری در چند ثانیه آیین عزاداری کشورهای مختلف را نمایش می‌دهند. چرا گزارش‌ها و مصاحبه‌هایی تفصیلی‌تر از این عزاداری‌ها یا نوحه‌خوانی‌ها تولید نمی‌شود. این منتقد رسانه‌ای اضافه کرد: می‌توان حال و هوای کشورها را در این ایام طی گزارش‌های مستند و یا گفت‌وگوهایی به تصویر کشید که برای مردم هم جذاب باشد و فقط به یک آیتم چند ثانیه‌ای در بخش خبری ساعت ۱۴ منحصر نشود. حتی در خود کشور ما هم اقلیت‌ها و آیین‌های آن‌ها کمتر به تصویر کشیده می‌شوند درحالیکه سوژه‌هایی می‌توان در این آیین‌ها پیدا کرد که نذرهای مختلف و یا آداب به خصوصی را رعایت می‌کنند. وی درباره پخش سخنرانی‌ها و مداحی‌ها نیز بیان کرد: برنامه‌سازی درباره عزاداری فقط این نیست که مداحانی مانند محمود کریمی‌ یا سعید حدادیان در یک حسینیه مداحی کنند و ما آن را پخش کنیم. ساده‌ترین مسیر در برنامه‌سازی تلویزیون پخش سخنرانی و یا تولید برنامه‌های گفت‌وگومحور است و تلویزیون به همین کار متوسل شده است. این منتقد سینما و تلویزیون در پایان تصریح کرد: نمایش صرف آیین‌های محرم در تلویزیون نوعی از سر باز کردن است که صرفا برای یک کار اداری و گزارش عملکرد انجام می‌شود اما در نهایت چیزی به معنویت مردم اضافه نمی‌کند. مهر ]]> فرهنگ Sun, 16 Sep 2018 16:58:38 GMT http://siasatrooz.ir/vdcgu39qnak9zz4.rpra.html بفرمایید تماشای بدبختی‌ ما! http://siasatrooz.ir/vdcftvdyvw6dxxa.igiw.html از همین چند روز پیش که اسامی سه کاندیدای فیلم‌های ایرانی برای شرکت در آکادمی اسکار اعلام شد، نگارنده با احتمال قریب به یقین می‌دانست که از این فهرست کوتاه تنها یک فیلم می‌تواند نظر هیئت انتخاب را جلب کند و راهی اسکار شود. این پیش‌بینی نه از سر تصورات پیشگویانه «نوستراداموس»ی که ناظر بر روند انتخاب فیلم‌ها طی یکی دو دهه گذشته بوده است. کافی است علاقه‌مندان فیلم و سینما به این اسامی دقت کنند تا متوجه شوند که در اغلب آنها یک کلیدواژه تکراری وجود داشته و جز تعدادی انگشت‌شمار، خبری از فیلم‌های استراتژیک نیست. این کلیدواژه تکراری را بعد از مرور اسامی فیلم‌ها بررسی خواهیم کرد. اما یادآوری این نکته هم ضروری است که آن شاخصه اصلی فیلم‌ها ربطی به کارگردانان آن ندارد. «بچه‌های آسمان»، «رنگ خدا»، «زمانی برای مستی اسب‌ها»، «باران»، «من ترانه ۱۵ سال دارم»، «نفس عمیق»، «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند»، «خیلی دور، خیلی نزدیک»، «کافه ترانزیت»، «میم مثل مادر»، «آواز گنجشک‌ها»، «درباره الی»، «بدرود بغداد»، «جدایی نادر از سیمین»، «امروز»، «محمد رسول‌الله»، «فروشنده» و «نفس» فیلم‌هایی بوده‌اند که طی ۲۰ سال اخیر به آکادمی اسکار معرفی شده‌اند و حاصل آن دو جایزه برای «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» و یک نامزدی برای «بچه‌های آسمان» بود است و مابقی خیلی زود کنار گذاشته شدند. حالا بیایید چند فیلم را از این فهرست بیرون بکشیم و بعد به مرور وجه تشابه مابقی فیلم‌ها بپردازیم. با کنار گذاشتن «خیلی دور، خیلی نزدیک»، «بدرود بغداد» و «محمد رسول‌الله» در مابقی فیلم‌ها می‌توان یک تصویر تکراری از ایران دید: فقر، فلاکت، بدبختی، دروغ، خیانت و... منظور از ردیف کردن این صفات و مشکلات جامعه، نادیده گرفتن واقعیت‌های کم و زیاد یا انتقاد به فیلمساز نیست. فیلمسازانی که اغلب دغدغه‌مند بوده‌اند و اتفاقا به درستی نقاط تاریک و ضعف را به تصویر کشیده‌اند. به لحاظ فنی هم اغلب این فیلم‌ها خوش‌ساخت و جذاب بوده‌اند. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که هیئت انتخاب فیلم ایرانی برای اسکار، به تنها چیزی که فکر نمی‌کند «نمایش چهره ایران» و توجه به «سینمای استراتژیک» است. امسال هم که فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» نماینده ایران در آکادمی شده است، باز هم همان خط سیر ادامه می‌یابد. داستان یک پزشک متعدد ظاهر قصه است. اما در باطن دلیل اصلی مرگ و ماجرای مرغ‌های فاسد خورده شده از فلاکت را چطور می‌توان هضم کرد؟! نباید کیفیت فیلم به لحاظ داستان، شیوه روایت و همه اصول سینمایی را نادیده گرفت. نمی‌شود صداقت «وحید جلیلوند» و دلسوزی‌ و خیرخواهی‌اش را هم زیر سوال برد. بحث بر سر تصویری است که از جامعه ایرانی به دنیا مخابره می‌کنیم. نکته جالب در بیانیه هیئت انتخاب است که مخاطب نمی‌داند باید بخندد یا زار بزند. لطفا به این بخش‌ها توجه کنید: «امسال خروج یک جانبه آمریکا از برجام، و برقراری تحریم‌های غیرقانونی و ظالمانه علیه مردم و نظام ایران بر جدیت این بحث و طرح پیشنهاد تحریم اسکار افزوده است. هیأت انتخاب فیلم نماینده ایران، ضمن احترام به نظر گروهی که از سر خیرخواهی و غیرت دینی و ملی، خواهان تحریم اسکار و عدم معرفی فیلم به آکادمی هستند، بر این باور است که آکادمی نهادی غیر دولتی و متعلق به آحاد سینماگران آمریکا است.» البته حضرات توضیح نمی‌دهند که این نهاد متعلق به آحاد سینماگران چطور به فیلم بی کیفیت، موهن و ضد ایرانی«آرگو» جایزه دادند و جالب‌تر آنکه نام برنده را «میشل اوباما» همسر رئیس‌جمهور سابقِ مودبِ باهوشِ امریکا یعنی باراک اوباما از «کاخ سفید» اعلام کرد. «سینمای ایران به عنوان بخشی از دیپلماسی فرهنگی و در چارچوب دیپلماسی عمومی می‌تواند از فرصت شرکت در این مراسم برای تقویت ارتباط بین ملت‌ها، تأثیر بر افکار عمومی و لاجرم افزایش فشار بر دولت آمریکا استفاده کند» با فیلمی که نشانه‌های بدبختی و فلاکت دارد قرار است بر دولت امریکا فشار بیاوریم یا افکار عمومی آنها را متاثر کنیم؟ «...یقین داریم در صورت توفیق، این مراسم بستری مناسب در اختیار سینماگران شایسته ایران قرار می‌دهد تا صدای ملتی کهن، نجیب و صلح دوست را به گوش همه جهانیان برساند.» کاش توضیح می‌دادید با انتخاب‌تان چگونه صدای ملتی کهن، نجیب و صلح دوست را به گوش همه جهانیان می‌رسانید! نویسنده: مهدی رجبی ]]> فرهنگ Sat, 15 Sep 2018 17:01:55 GMT http://siasatrooz.ir/vdcftvdyvw6dxxa.igiw.html