میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۰:۰۳
 
 
اسم «مسخره باز» برازنده شماست!
از دیشب منتظرم ببینم خشمم تمام می‌شود یا نه که نمی‌شود. جناب کارگردان شما مارلون براندو نیستی که...

از دیشب منتظرم ببینم خشمم تمام می‌شود یا نه که نمی‌شود. جناب کارگردان شما مارلون براندو نیستی که به جای گرفتن اسکار یک زن سرخ‌پوست روی صحنه بفرستی چون آنقدر خودشیفته‌ای که جایزه اولی را نمی‌خواهی و باقی را می‌خواهی و اصلاً ژست اپوزیسیون و معترض‌ات بی‌معنی و نمایشی است.
فرستادن یک افغانی که نتواند از روی متن بخواند (آن هم متن به آن شاهکاری و لابد تیز و برنده و معترض) جز توهین و تحقیر هیچ نداشت. از همان تئاترهای اولی که از شما دیدم (احتمالاً اسم اول شما را ناراحت کند ولی دوبار آمدم تئاتر شما و دیگر این خطا را نکردم) متوجه شدم من مخاطب کارهای فرمال و توخالی شما نیستم، به من هم ربطی ندارد چه کسانی هستند اما متاسفم که شما کارگردان تئاتر هستید که عمر من هم پای خواندن تئاتر گذشته و می‌فهمم تئاتر هیچ نکند از آدم آدم می‌سازد، نمونه استاد نصیریان که حتماً شما بیشتر از من می‌شناسیدشان و نمی‌فهمم تئاتر چطور از شما همچین دلقک منوری ساخته.
در این سال‌ها زیاد دیده‌ام که سینماچی‌ها چطور هر مفهومی را به سطحی‌ترین وجه تنزل می‌دهند اما عمیقاً متاسفم که شما نتوانستید اندیشه و فکر تئاتر را به خودِ خودشیفته‌تان تلقین کنید.
جناب اپوزسیون، مهاجرت با پناهندگی فرق دارد، که هر دو ناشی از رنج است و با نمایش شما جور در نمی‌آید، همانطور که اعتراض با حقیر شمردن فرق دارد. تحقیر یک ملت با ادای دلسوزی شما را در چشم آنها بزرگ نمی‌کند که اگر اینطور دلسوز بودید نگاهی می‌انداختید به کسانی که سال‌ها برای حقوق پناهندگان افغان تلاش کرده‌اند. کاش قبل شوتان پرسیده بودید چه تعداد کارگردان و نویسنده و بازیگر اصالتاً افغانی در آن سالن هستند؟ در واقع شما و امثال شما هنوز نفهمیدید که جامعه افغانستانی در ایران صرفاً کارگران بی‌سواد نیستند و نسلی در ایران متولد شده و زندگی می‌کنند هم سن و سال‌های خود شما و کمتر که چه در سینما و چه در دیگر شاخه‌های هنری و علم و صنعت کار می‌کنند و توهین شما را فراموش نخواهند کرد حتی اگر جواهر از انگشتان هنرمندتان ببارد، شما حمایت تعداد کثیری از هم زبان‌های خود را نخواهید داشت (البته قطعاً کارگر شما از شما حمایت می‌کند) و در نهایت امیدوارم آنقدر موفق باشید (موفق واقعی، نه اینطور تو خالی) که برای نمایش دادن خودتان از رنج‌های دیگران مایه نگذارید. عکس پرافتخارتان را اینجا نمی‌گذارم که به نظرم عنوان فیلمتان از هر چی به خود شما برازنده‌تر است.

نویسنده: عالیه عطایی - نویسنده افغانستانی حوزه تئاتر

کد مطلب: 107925
 
Share/Save/Bookmark