میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی فرهنگ گزارش
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۱۲
 
 
سیاست‌هایی که مهم‌ترین جشنواره سینمایی کشور را به قهقرا می‌برد
مرگ تدریجی یک فستیوال
مرگ تدریجی یک فستیوال
 

جشنواره فیلم فجر تمام شد، اما حاشیه‌های آن همچنان و احتمالا تا هفته‌ها باقی است. جشنواره‌ای که در آن هم فیلم‌های راه یافته قابل بحث بود و هم کاندیداهای شب اختتامیه و در نهایت سیمرغ‌های بعضا عجیب و غریب که روی شانه «برخی‌ها» نشانده شد.
اما فاجعه اصلی در هیئت داورانی رخ داد که در رفتاری کاملا از سر «تدبیر» رفتاری را نشان دادند و انتخاب‌هایی کردند که متر و معیار عجیب و غریبی داشت. دیده نشدن‌ها بیشتر از دیده شدن‌ها به چشم آمد و آنقدر رفتارهای غیرحرفه‌ای عوامل داوری عجیب بود که جزو بزرگ‌ترین ضربه‌ها به مهم‌ترین جشنواره سینمایی کشور تلقی می‌شود.
اتفاقات چند سال اخیر در جشنواره فیلم فجر، از انتخاب و تعویض دبیران گرفته تا شیوه انتخاب داوران، نشان‌دهنده به قهقرا رفتن جشنواره‌ای است که دیگر کارکرد خود را از دست داده است و هر روز از اعتبار آن کاسته می‌شود.

جشنواره فیلم فجر سردرگم، بدون برنامه و بی‌هدف شده است
فرزاد موتمن کارگردان سینما درباره کمرنگ شدن اهمیت جشنواره فیلم فجر و سیاست‌های نادرست مسئولان جشنواره سی‌وششم فجر گفت: متأسفانه جشنواره فیلم فجر سردرگم، بدون برنامه و بی‌هدف است و این اتفاق را در تغییرات مکرر و سلیقه‌ای حذف و اضافه شدن بخش‌های مختلف جشنواره، تغییر مکان جشنواره، انتخاب و داوری آثار و... شاهد هستیم.
کارگردان فیلم سینمایی «شب‌های روشن» در گفت‌وگو با سینماپرس افزود: متأسفانه مسئولان سینمای کشور هنوز نمی‌دانند هدف جشنواره فیلم فجر چیست؟ چه فیلم‌هایی باید در جشنواره حضور داشته باشند و چه فیلم‌هایی نباید هرگز در جشنواره به نمایش درآیند. با تغییر دبیران سیاست‌ها و اهداف جشنواره دچار تغییرات سلیقه‌ای می‌شود و این اتفاقی بسیار ناراحت‌کننده است.
وی یادآور شد: بنده معتقدم این اتفاقات که چند سالی است صدای اعتراض بسیاری از اهالی سینمای کشور را بلند کرده و به ویژه در جشنواره سی‌وپنجم ما حتی شاهد انصراف عوامل فیلم‌هایی بودیم که کاندید دریافت سیمرغ هم شده بودند به دلیل عدم سیاست‌گذاری صحیح و اصولی و بنیادین در زمان شکل‌گیری جشنواره در اوایل دهه ۶۰ است. در آن روزگار قرار بود که جشنواره فیلم فجر ارائه بیلان کاری یک سال سینمای کشور باشد و به همین دلیل اغلب فیلم‌های ساخته شده در یک سال در این جشنواره به نمایش در می‌آمدند اما این اتفاق در امتداد برگزاری جشنواره دچار تغییر شد و سلیقه دبیران بود که ماهیت فیلم‌های حاضر در جشنواره را مشخص می‌کرد.
موتمن خاطرنشان کرد: متأسفانه جشنواره فیلم فجر هیچ‌گاه شکلی عادی نشده است؛ ما یا از این طرف بام سقوط کرده‌ایم یا از آن طرف بام!؛ نه حضور همه فیلم‌های تولید شده در سینمای کشور در این جشنواره امر عادی بود و نه اینکه در حال حاضر فیلم‌هایی که باید در جشنواره به نمایش درآیند با سلیقه دبیران از جشنواره کنار گذاشته می‌شوند امری عادی است!
کارگردان فیلم سینمایی «جعبه موسیقی» تأکید کرد: متأسفانه طی چند سال اخیر سردرگمی در جشنواره فیلم فجر به حد اعلای خود رسیده و این سردرگمی به شدت مشهود و قابل لمس است.
وی در خاتمه این گفت‌وگو متذکر شد: با انجام این کارهای نادرست و اعمال سلیقه‌های سیاست‌گذارانی که هیچ شناختی از سینما ندارند ما به سمت بی‌اهمیت شدن و کوچک شدن و خنثی شدن جشنواره گام بر می‌داریم و بنده تأکید می‌کنم کوچک‌سازی و خنثی کردن جشنواره به صلاح سینمای کشور نیست و این رویداد سینمایی باید از نو دوباره با سر و شکلی جدید احیا شود.

متأسفانه طی چند سال اخیر جشنواره فیلم فجر حرمت اولیه خود را از دست داده است
پروانه معصومی بازیگر پیشکسوت سینمای کشور و اولین بازیگر زن برگزیده سینمای ایران در جشنواره فیلم فجر همزمان با برگزاری جشنواره ۳۶ام فیلم فجر گفت: متأسفانه طی چند سال اخیر جشنواره فیلم فجر اعتبار و حرمت اولیه خود را از دست داده و همه چیز در آن نمایشی و «شو»گونه شده است و دست‌اندرکاران آن به جای آنکه تدبیری برای کیفیت فیلم‌ها و جشنواره داشته باشند درپی جنجال‌های بیهوده هستند که هیچ قرابتی با جشنواره فجر نداشته و ندارد.
بازیگر فیلم سینمایی «ساکن خانه چوبی» افزود: حواشی نه تنها هیچ دردی از سینمای ما دوا نمی‌کند بلکه باعث می‌شود تا اندک اعتبار سینما نیز از میان برود. سینمای امروز ایران نیاز جدی به تولید آثار ارزشمند و فاخر سینمایی دارد تا از این رهگذر جشنواره فیلم فجر هم به ویترین قابل افتخاری به تولیدات سالانه سینما تبدیل کنیم اما متأسفانه این نکته‌ای است که مسئولان سینمایی آن را به طورکل به دست فراموشی سپرده‌اند.
این سینماگر خاطرنشان کرد: طی سال‌های اخیر تمامی دغدغه مدیران سینمایی ما به جای تولید آثار خوب و ارزشمند به برگزاری مراسم‌هایی همچون «فرش قرمز» برای فیلم‌ها و یا ایجاد حواشی برای انتخاب مکان‌های برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه جشنواره شده و سطح سلیقه عمومی جامعه و حتی برخی از سینماگران نسبت به این رویداد را تنزل بخشیده‌اند؛ آیا واقعاً مهم است که مثلاً جشنواره در کدام مکان برگزار می‌شود که ماه‌ها بر سر این اتفاق پیش پا افتاده در رسانه‌ها جنجال صورت می‌گیرد؟
این سینماگر در خاتمه این گفت‌وگو متذکر شد: روند فرسایشی جشنواره فیلم فجر سال به سال بیش از گذشته مشهود است به نحوی که اگر مردم در سال‌های ابتدایی برگزاری این رویداد سینمایی حاضر بودند ساعت‌ها در صف‌های طویل و برف‌های سنگین زمستانی بایستند تا فیلم‌ها را تماشا کنند اینک کمترین علاقه‌ای در عامه مردم برای تماشای فیلم‌ها در ایام جشنواره مشاهده نمی‌شود و تنها تعداد انگشت‌شماری از دانشجویان رشته‌های هنری هستند که همچنان از این رویداد استقبال می‌کنند و امیدوارم مسئولان تدبیری جدی برای این ماوقع داشته باشند.

کد مطلب: 103245
 
Share/Save/Bookmark