میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۷ ساعت ۲۳:۰۸
 
 
رویای ناشدنی

بحث شکل گیری ناتوی عربی هر از گاهی پر رنگ شده و آمریکا به همراه متحدان خود بویژه رژیم صهیونیستی و خانواده سعودی در باد آن می دمند. طی هفته‌های گذشته که دونالد ترامپ به یک‌باره بحث خروج نیروهای نظامی را از سوریه مطرح کرده، موضوع ناتوی عربی بار دیگر به سر زبان ها افتاده است. بخصوص که مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا در سفر دوره‌ای به منطقه غرب آسیا، مواضع تندی گرفته است. این موضوع برخی از کشورهای عربی را امیدوار کرده است که ناتوی عربی به زودی شکل خواهد گرفت.
حال در چنین شرایطی‌ این سوال پیش می آید که آمریکا با خروج از خاورمیانه، به این منطقه چگونه خواهد نگریست؟ آیا آن را به نفع کشورهای رقیب منطقه و حتی رقیب های بین المللی خالی خواهد کرد؟ بحث ناتوی عربی و اتحاد آن با رژیم صهیونیستی، می‌تواند از دل این سوال بیرون بیاید. به این معنا که با خروج آمریکا از منطقه غرب آسیا، از نگاه غرب، نظم دیگری باید در این حوزه شکل بگیرد تا دشمنان و رقبای آمریکا و متحدانش، تمام منطقه را در اختیار نگیرند.
آنچه که تا کنون به ذهن آمریکا رسیده، این است که نظمی شبیه ناتو متشکل از برخی از کشورهای عربی ایجاد شود که زنجیروار به هم پیوند داشته باشند و در اتحاد با رژیم صهیونیستی، به زیست سیاسی خود ادامه دهند. با این نظم، آمریکا خواهان سیستمی است که در نبودش، یک ژاندارم جمعی شکل بگیرد که دیگر کشورهای منطقه که در رقابت و حتی دشمنی با آمریکا به سر می‌برند،‌ نتوانند تهدیدی علیه منافع آمریکا و همچنین متحدانش ایجاد کنند.
حال چرا می توان گفت که بحث ناتوی عربی هم همچون سیاست گذشته با شکست مواجه خواهد شد. در این باره بحث های قابل توجه‌ای صورت گرفته است. یکی از مهمترین مسائل اختلافات پیدا و پنهان اعراب در منطقه است. کشورهای عربی هیچگاه نتوانسته اند در بلندمدت اتحادی خلل ناپذیر ایجاد کنند.
مسئله مهمتر در خصوص اختلافات عربی نوع نگاه سعودی ها به برخی از کشورهای، بخصوص در شبه جزیره است. به این معنا که سعودی ها همواره آنها را به عنوان یک کشور مستقل قبول ندارند و خواهان آن هستند که زیر مجموعه عربستان قرار بگیرند. این موضوع را با پل کشیدن به سمت بحرین که اکنون زیر سایه عربستان خود را پنهان کرده،‌ می توان دید. حمله سعودی ها به یمن نیز در همین تحلیل می گنجد و عمان که در برخی موارد سعی در استقلال رفتاری دارد به این دلیل است که می خواهد نشان دهد که علاقه ای ندارد زیرمجموعه عربستان سعودی قرار بگیرد. نگاهی که کویتی ها هم آن را دنبال می‌کنند. امارات نیز که اگر چه دارای رقابت های داخلی بین شیخ نشین های خود است، اما به طور جدی دیدگاه رقابتی با سعودی ها دارد. از طرفی مصر با توجه به اینکه نیم نگاهی به آمریکا داشته،‌ همواره خواهان آن بوده که خود را قدرتی مستقل تعریف کند. اما مسئله دیگر در ناتوی عربی به چگونگی تعامل آن با رژیم صهیونیستی باز می‌گردد. اگر چه برخی از کشورها در حال آزمایش عادی سازی روابط با اسرائیل هستند تا نظم جدید آمریکایی در منطقه محک بخورد، اما افکار عمومی مردم عرب، ‌قطعا در تقابل آن قرار دارد. 

نویسنده: فرامرز اصغری

کد مطلب: 107620
 
Share/Save/Bookmark