میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی فرهنگ خبر
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۴۴
 
 
یادداشت یک مدیر در پی مصاحبه وزیر ارشاد
مدیر انجمن هنرهای نمایشی در متنی تحت عنوان «راستی و رسانه» درباره گفت‌وگوی اخیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی واکنش نشان داد.
به گزارش ایسنا، ارمغان بهداروند، مدیر انجمن هنرهای نمایشی نوشت: «از علائم مشترک هنر و رسانه، راستی و رسایی است. راستی از آن روی که کانون اعتمادِ مخاطبانِ خویش و رسایی از آن روی که برآیندِ‌ اراده ی آنان باشد. از یک سو، هنر، رسانه ی رسایی است که بی ملاحظه ی خرسندی ها و ناخرسندی ها، به اشکال متنوع خویش، مردم و روزگار خویش را می آفریند و در این آفرینش بیش از هر چیز به ترویج مفاهیم انسانی و اخلاقی می اندیشد. تئاتر، شکلی از این آفرینش است. شکلی، که وضع می کند نه وصف و در این وضع نمایی به واقعیات متمایل است و مقصد خود را بهبود حال و احوال شهروندان تعریف کرده است. از سوی دیگر رسانه، هنرمند راستگویی است که بی هیچ تحریف و تغییری، شرط بلاغ را به جای می آورد و جامعه ی هدف خویش را به غنیمت دانایی بخشی و آگاهی افزایی، پرنشاط تر آرزو می کند. تثبیت چنین نشاطی به درک ضرورت هنر و شرایط زمانی، از جانب رسانه منوط است.
گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه دو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در شامگاه ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۶ با دعوت از وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی به بررسی جشنواره های فرهنگی هنری فجر اختصاص داشت. گفت‌وگویی که کمتر شبیه گفت‌وگو بود و هدایت بحث نه در جهت نشاط آفرینی اجتماعیِ به تبع اتفاق سلسله جشن های فرهنگی هنری، که در راستای تقلیل و نکوهش تلاش های صورت گرفته بود. ساده انگاری این گفت‌وگو از آن جا اسباب تعجب مخاطب را بر می انگیخت که از مسئول ارشد فرهنگ و هنر پیوسته پاسخ این پرسش طلب می شد که شما چقدر به سینما می روید، کدام فیلم ها را دیده اید، چقدر تئاتر دیده اید؟ یا طرح این موضوع که دیدن برخی تئاترها مناسب خانواده ها نیست و ...؟ به شنیدن پاسخ این پرسش ها که اتفاقاً برخلاف تصوّر مجری، کوشایی و پویایی وزیر را در این حوزه به نمایش می گذارد چه سودی نصیب مخاطبان تلویزیون شد!؟ چرا هیج آثاری از رضایت در چهره ی مجری که نمادی از سازمان صدا و سیما می توانست باشد، مشاهده نمی شد وقتی وزیر از تماشای بیست فیلم سینمایی در طی یک سال و حضور مکرر در تماشاخانه های تئاتر به همراه دختر ۹ ساله و همسر خود یاد می کرد!
پای راستی و رسایی رسانه از آغاز این گفت‌وگو لنگ می زد و نگارش این خطوط بیشتر از درک این تجربه ی تکراری است. کاش این فرصت فراهم بود تا در برنامه ای، نماینده ای از تئاتر، فرصت گفت‌وگو با رییس سازمان صدا و سیما را پیدا می کرد و نه بدین شیوه ی کلیشه شده که بر مبنای صحیح و تجربه شده ی گفت‌وگوهای حرفه ای خبری، مواجهه ای ایجاد می شد. حتما رییس محترم صدا و سیما به عنوان سازمانی که بخش عمده ای از تولیداتش به فرهنگ و هنر باز می گردد، در پاسخگویی به محرومیت ها و محدودیت های موجود می تواند نقشی لااقل به اندازه ی بودجه و اعتبار خویش داشته باشد. پاسخ به این پرسش که سهم تلویزیون در همه ی این سال ها در ترویج و توسعه ی تئاتر چه بوده است و چه سهمی از آنتن زنده و پخش به بازتاب این هنر اختصاص داده شده است، شنیدنی خواهد بود؟
آن چه که در بخش هایی از گفت‌وگوی وزیر می تواند محل توجه باشد، تولید منافع پایداری است که به واسطه ی هزینه های صورت گرفته در تئاتر، امکان امیدآفرینی و اصلاح و بهبود ساختارهای اجتماعی را فراهم می سازد. با بررسی آماری افزایش دانشکده های تئاتری و فارغ التحصیلان متبوع، آموزشگاه های هنری، موسسات تک منظوره و تماشاخانه های خصوصی، صعوبت مدیریت این حوزه در سامان بخشی به فضاها و اعتبارات حداقلی مشهودتر خواهد بود. تردیدی نخواهد بود تعدد، تنوع و تاثیرگذاری دستگاه های مامور در حوزه ی فرهنگ و هنر باید در جهت هم افزایی و فرصت سازی ها متمرکز شود و این ایمان در بدنه ی موجود منتشر گردد که تعقل و تدبیر در جامعه ای که بهره مندی بیشتری از هنر نمایش که ذاتاً هنری منتقد عنوان می گردد، محسوس تر خواهد بود و با پذیرش نتایج پیمایش ها، چنین جامعه ای از آرامش و نشاط بیشتری سود می برد.
نتیجه ی برنامه ی توسعه ی شبکه زنجیره ای تئاتر در استان ها و افزایش میزان مشارکت هنرمندان در تصدی امور تئاتری و تمرکززدایی از جشنواره ها و رویدادهای اثرگذار، نمود خود را در جشنواره ی سی و ششم تئاتر به نمایش گذاشت و حضور چهره های جوان شهرستانی در میان برگزیدگان بخش های مختلف این جشنواره تاییدی بر اقبال و اثبات این جنبش می تواند باشد.
آن چه به بهانه ی مرور این گفت‌وگو می تواند چشم انداز تئاتر قرار گیرد، مشارکت همگانی در توسعه ی تئاتر، حمایت از تئاتر به عنوان کالایی فرهنگی که می تواند منشاء اشتغال و اقتصاد هنرمندان واقع گردد، سعه ی صدر و مدارا با هیجانات هنرمندان و هدایت نامحسوس این توان و ظرفیت در جهت اعتلای ظرفیت های اجتماعی می باشد. فراموش نکنیم انقلاب اسلامی در آستانه ی چهل سالگی و اتفاق تکاملی خود، نیاز به تعامل و تعادل مدیران و مجریان فرهنگ و هنر خویش دارد.»
کد مطلب: 103168
 
Share/Save/Bookmark