میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : يکشنبه ۷ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۲۰
 
 
امیدواریم بدهکار نشویم!
۴۵ تن از هموطنانمان در آتشی که بی‌تدبیری مسئولان به پا کرده است سوخته‌اند و حالا به جای...

۴۵ تن از هموطنانمان در آتشی که بی‌تدبیری مسئولان به پا کرده است سوخته‌اند و حالا به جای شنیدن توضیحات و شناسایی مقصران و دلداری بازماندگان حرف‌هایی می‌شنویم که با خود می‌گوییم خدا کند با این شیوه مدیریت بحران تا چند روز دیگر بدهکار برخی مسئولان نشویم!
یکی تشکر می‌کند از امدادرسانی به موقع! (لازم به ذکر است که ساعت‌ها خاموش کردن آتش طول کشید) یکی دیگر با آب و تاب فراوان و البته ادبیات خوشبینانه می‌گوید «خوشبختانه ریل صدمه‌ای ندیده ‌است»
آن یکی که بار وزارت راه را به دوش می‌کشد بعد از آنکه گفته شده سفری در کار نبوده که وزیر به خاطر واقعه لغو کرده باشد! (در حالی که چند ساعت بعد از حادثه رسانه‌های نزدیک دولت خبر از لغو سفر وزیر به خارج از کشور دادند!) بعد از اطفای حریق و منتقل کردن مصدومان حادثه با هلی‌کوپتر سر صحنه رسیده و می‌گوید «خداراشکر قطار بیمه بود»
از آن بدتر وقتی مسئولی پشت خط برنامه صبحگاهی حاضر می‌شود بعد از تعریف و تمجید از امدادرسانی! در لحظه آخر مژده‌ می‌دهد که «لازم نیست کسانی که عزیزانشان را از دست دادند به سمنان بیایند، اجساد را به شهرشان می‌فرستیم!» یاللعجب از این همه خبرهای خوب که مسئولان ردیف می‌کنند. ما چگونه شکر این همه خدمت را به جا بیاوریم؟
انگار نه انگار همان‌هایی که امروز این مسئول به آنها «اجساد» گفته است تا روز گذشته نفس می‌کشیدند و بی‌تدبیری مسئولان آنها را سوزانده است!
انگار نه انگار که بیمه نمی‌تواند مرده‌ای را زنده کند! با این ادبیاتی که مسئولان تنها ۲۴ ساعت بعد از حادثه در پیش گرفته‌اند، نگران شدیم که مدتی بعد از ما دلخور شوند که چرا تشکر نکردید؟! چرا ابعاد امدادرسانی را پوشش ندادید؟! چرا پیگیر هستید که مقصر چه کسی بود؟ بگذارید دلخوش به مدیریت بحرانی مدل هفت‌خوانی باشیم!
شاید حتی آنها از خانواده قربانیان هم ناراحت شوند که چرا به مسئولین بعد از مژده‌هایی که فی‌البداهه و در برنامه زنده اعلام کردند مژدگانی ندادید؟!
آقایان یادتان رفته ۴۵ نفر در آتش بی‌تدبیری سوخته‌اند؟! حدود ۱۱۰نفر زخمی شده‌اند؟ چندین خانواده ایرانی عزادار شدند و آنهایی که سالم هستند هم چندین ساعت در هوای سرد با استرس و اضطراب وحشتناک مرگ را جلوی چشمشان دیده‌اند؟!
آقایان چرا یادتان رفته عده‌ای به شما اعتماد کردند و در قطاری که فکر می‌کردند امن است به خواب رفتند تا چشمانشان را وقتی بگشایند که به مشهد رسیده باشند و از پنجره قطار دست به روی سینه بگذارند و به حضرت رضا(ع) سلام بگویند، نه اینکه اصلا بیدار نشوند و در خواب اعتمادشان به مسئولان، درست زمانی که آنها غافل هستند جان به جان آفرین تسلیم کنند!
کاش می‌شد چهره برخی مسئولان نامسئول را مثل عزیزانی که در این حادثه سوختند و باید با آزمایش‌های خاص شناسایی شوند، به مردم شناساند.

مائده شیرپور

کد مطلب: 97697
 
Share/Save/Bookmark